افتونیوز _ مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کهگیلویه و بویراحمد اخیرا در مصاحبه ای گفته است: ۳۵ هزار هنرمند مطرح در حوزه صنایع دستی در استان وجود دارد که از این تعداد ۱۵ هزار نفر به صورت فعال در حال کار هستند.
آمارسازی جزئی از مدیریت ویترینی و ضعیف در کشور و استان است اما معمولا سعی می شود تناسبی بین آمارهای ساختگی و واقعیت وجود داشته باشد. اینکه مردم این استان بویژه عشایر از دیرباز تاکنون در تولید برخی صنایع دستی فعال بوده اند اولا ربطی به فعالیت و یا حمایت این سازمان ندارد و در ثانی و با این وجود، در این سطح نیست. ضمن آن که آقای مدیرکل مدعی صدور پروانه های فعالیت است که احتمالا بر اساس پروانه ها چنین آماری داده است.
ولی حتی اگر همان ۱۵ هزار نفر را فرض بگیریم باز هم اشتباهی رخ داده است و چنین آماری برای امور صنفی هم عجیب است و هیچ بعید نیست آقای صفایی پروانه اکثر صنوف را محاسبه کرده باشد.
اگر این تعداد از مردم استان که رقمی بیش از ۵ درصد جمعیت استان می شود را در بخش صنایع دستی فعال به حساب بیاوریم باید خیلی زود سرود عدم وابستگی به نفت سر داد و فاتحه بیکاری را خواند.
در این میان سوالی که پیش می آید این است که اگر اندکی از چنین جنب و جوشی در صنایع دستی وجود دارد پس چرا صنایع دستی جایگاهی نه تنها در صادرات ندارد که در کشور هم نام روشنی از آن نیست و در فروشگاه های تخصصی صنایع دستی در بازارهای مهم کشور خبری از آنها نیست.
اندک فعالین صنایع دستی استان که دست بر قضا بخشی از آنها معلولین هم استانی می باشند مدام از بی توجهی سازمان‌میراث فرهنگی و صنایع دستی نالان هستند و اکثر قریب به اتفاق کارگاه های تولیدی صنایع دستی تعطیل هستند و بسیاری نیز پروانه ها را صرفا برای دریافت تسهیلات گرفتند و هیچ نظارتی برای ادامه کار اعمال نشد.
آنچه از استان صادر می شود به غیر از آب معدنی، عسل تولیدی زاگرس بدون کوچکترین ارزآوری است که از طرف مدیران به عنوان سوغات برای حفظ صندلی به مدیران بالادستی مرکز اهدا می شود.

گلبونگ