افتونیوز_ رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه در سال‌های گذشته و بخصوص پس از کودتای مشکوک چهارسال پیش، رفتاری را در داخل و خارج از جغرافیای تحت ریاستش در پیش گرفت که نشان‌دهنده تمایل او به احیای دورانی است که جغرافیای منطقه شکل دیگری داشت. تمایلاتی که شاید برای بخشی از مردم ترکیه خوشایند باشد، اما برای بخش بیشتری از جمله مردم ایران، ارامنه و بخشی از مردم اروپا ناخوشایند، تلخ و جراحت‌بار است.
او گاه‌به‌گاه با تحریک بخشی از گسل‌های قومی و سیاسی منطقه – که خود به سبب بی‌تدبیری برخی از رهبران این بخش از جهان به انبار باروت تبدیل شده- سیاست‌های تفرقه‌افکنانه‌اش را دنبال می‌کند.
او در روزهای اخیر نیز در اقدامی تحریک‌آمیز در یک مراسم رسمی اقدام به خواندن اشعاری به زبان ترکی کرد که یکی از نماد‌های جدایی‌طلبی پان‌ترکیست‌هاست، جریانی که علناً خواهان تجزیه ایران و جدایی مناطق ترک‌نشین به خصوص آذربایجان از جغرافیای ایران بزرگ است. جریانی که تحت تاثیر برخی از محافل و کشورهایی با اهداف سیاسی در حال تلاش برای بر هم زدن نظم منطقه و البته تجزیه خاک ایران است.
در این‌که رجب طیب اردوغان نیز بخشی از این بازی است و خود نیز اهدافی را دنبال می‌کند، شکی نیست؛ اما برای رد‌یابی انگیزه‌هایی که رئیس جمهور ترکیه را وادار به اتخاذ این مواضع می‌کند، باید در داخل نیز به دنبال مقصری بگردیم.
نظام سیاسی و اجرایی کشور در شرایطی متاثر از تحریم‌های ظالمانه و جولان کرونا و البته برخی تنش‌های جناحی داخلی و مهم‌تر از همه تضعیف رابطه حاکمیت و مردم – که هم در حوادث آبان ۹۸ و هم در آخرین انتخابات خود را نشان داد – در وضعیت خاصی قرار گرفته است که پیام‌های متناقضی را به خارج ارسال می‌کند. یکی از این پیام‌ها این است که گویی دولت مستقر کاره‌ای نیست و دستگاه دیپلماسی کشور نماینده حاکمیت نیست. این امر این موضوع را به خارج و به‌خصوص همسایگان منتقل می‌کند که گویی نهادهای منتخب مردم ایران، محلی از اعراب ندارند و برای ارتباط با ایران باید با برخی نهادها و محافل خاص مذاکره کنند.
مهم‌ترین پیامی که از این‌خرده‌پیام‌ها به خارج منتقل می‌شود، القای ضعف در حاکمیت است؛ همان که گروهک‌های تجزیه‌طلب، دولت‌های متخاصم و برخی همسایگان مزور را تشویق می‌کند تا به فکر اجرای منویات ذهنی خود در داخل ایران بیفتند؛ همان‌که طمع را در آنها تحریک می‌کند. در جریان یک آسیب‌شناسی بی‌طرفانه- ضمن مذموم دانستن سخنان اردوغان و لزوم ارسال یک پیام دندان‌شکن- حاکمیت جمهوری اسلامی و نهادهای تاثیر‌گذار باید بخشی از تقصیرات این زیاده‌گویی اردوغان را بر عهده بگیرند و برای جلوگیری از تکرار این مواضع از سوی دیگر متجاوزان و طمع‌کاران به خاک ایران، ابراز یک واکنش منسجم و محکم را در دستور کار قرار دهند.