این روزهادیگربچه هامان به جای “چوکلی”و”الختر” انگری بردز-بازی می کنند.مادران به جای “شله ماشکی”و”تکو”
پیتزاوپاستا _ درست می کنند‌ و بچه ها به جای گوش دادن به “متیل” ترجیح می دهند انیمیشن و پویا تماشا کنند.
آیا نگرانی نسل ما و نسل پیش از ما در از دست رفتن بخشی ازخاطرات نوستالژیک مان است ویانگرانی ما برای از میان رفتن زبانمان ؟
زبان و گویش و لهجه که به گفته جامعه شناسان و زبان شناسان مهمترین نهادفرهنگ است درحال از دست رفتن است و یا درحال تغییر و تحول است؟آیا این زبانی که نگران از دست رفتن اش هستیم همان زبان دو قرن پیش پدران مان است. بدون شک هرکس که این روزها ازنظرگاه جامعه شناسانه ویاروان شناسانه و البته زبان شناسانه به نحوه ی صحبت کردن والدین با فرزندان خود در مناطقی ازکهگیلویه وبویراحمد و سایر شهرستان های همجوارچون ممسنی ورستم نگاه بندازد قطعا پرسش هایی در ذهن او شکل خواهد گرفت که علت ها ویا دلیل و دلیل های این کارچیست. آیا چه نیازی ویا نیازهایی باعث گردیده که والدین به سمت فارسی صحبت کردن بافرزندان خودگرایش پیدا کنند؟چه موضوعی غالب شده که لری صحبت کردن کودکان نوعی افت اجتماعی محسوب گردیده.ایااین گرایش والدین باعث ازدست رفتن زبان وبه تبع آن فرهنگ ماخواهد شد یا نه این هم درنوع خود تغییری است متناسب بارشد صنعت و تکنولوژی ودنیای فرا مدرن ومتناسب بانیازها؟ آیا باید انتخاب خود خواسته زبان فارسی توسط والدین برای صحبت کردن بافرزندان خود را مانند وارد شدن اجباری تمام مظاهر دنیای جدید فرض کنیم؟ آیا فارسی صحبت کردن فرزندان مان در آینده باعث نوعی از هم گسیختگی میان کودکان فارسی زبان و لرزبان نخواهدشد؟ بسیار وبه وفور مشاهده شده که کودکانی که فارسی صحبت می کنند در مقابل کودکانی که لری صحبت می کنند موضع گیری شده و این خطری است که بایدنگران آن بود. آیا این موضوع درآینده باعث تقابل اجتماعی نخواهدبود؟ در بعضی مواقع ناگزیر به تغییر هستیم مثلا با رونق کشاورزی صنعتی وجود انواع تراکتور دیگر “ورزا ” نه کاربردی دارد و نه اسمی از آن به میان می آید و یا با وجود کمباین وتیلر دیگرصحبت از “بره “نخواهدشد اما صحبت کردن به زبان لری با کودکان ازضروریات قوم لراست .گرچه باور داریم که از دیدگاه جامعه شناسان تغییر زبان نشانه زنده بودن وپویایی زبان است نه مرگ آن ولی آنچه که در این مقال مدنظر است علاوه برتغییر زبان تغییر فرهنگ هم هست.

محمدفرزامی
پژوهشگربنیادایران شناسی
شعبه استان کهگیلویه وبویراحمد.