مرگ درختان بلوط ۵۰۰ در روستای سر تَنگ سپو کهگیلویه / بی توجهی اداره منابع طبیعی

تغییر شرایط اقلیمی، کاهش بارندگی‌ها و رطوبت را از مهمترین دلایل پدیده خشکیدگی درختان بلوط اعلام کرد و گفت: کاهش بارندگی و افزایش برداشت از منابع آب زیرزمینی ازجمله عوامل تهدید کننده سلامت جنگل‌هاست.


به گزارش اَفتونیوز، جنگل‌های زاگرس با خطرات مختلفی مثل خشک‌سالی، آتش‌سوزی، تغییر کاربری، قطع درختان، چرای بیش از حد دام و … مواجه هستند. مجموعه این عوامل موجب کاهش سطح جنگل‌ها و کم‌دشدن تراکم پوشش گیاهی شده است.
روستای سرتنگ سپو شهرستان کهگیلویه که اکثر اهالی   دامدار هستند و از این طریق امرارمعاش می کنند در تماسی با اَفتونیوز اظهار کردند جدیدا درختان بلوط منطقه به دلیل وجود حشره ( شَته) درحال خشک شدن هستند.
درختان بلوطی که عمری حداقل پانصد ساله دارند نیازمند سم پاشی می باشند تا از مرگ آنها جلوگیری شود.
  محمدی یکی از فعالین محیط زیست و منابع طبیعی در گفت و گو با اَفتونیوز در این‌ باره اظهار کرد: موضوع مرگ و میر درختان بلوط زاگرس مربوط به چند سال اخیر و به دلیل تغییرات آب هوایی و گاها گرد غبار می باشد. رسوب گرد و غبار روی برگ درختان، فتوسنتز درختان را دچار اختلال می‌کند و این سبب می‌شود که درخت ضعیف شود، همچنین انواع حشرات و بیماری‌ها به درختان ضعیف شده هجوم می‌برند و آن‌ها را به سرعت نابود می‌کنند بنابراین آفات به عنوان عامل ثانویه و گرد و غبار به عنوان عامل اولیه درختان را نابود می‌کنند.
بنابر آنچه که کارشناسان می‌گویند علت بیماری درختان بلوط دخالت‌های انسان در محیط و عوامل طبیعی مانند خشکسالی است. خشکسالی و کمبود بارش سبب ضعف درختان بلوط شده است البته گرد و غبار نیز در به وجود آمدن این بیماری بی‌تقصیر نیست.
تغییر شرایط اقلیمی، کاهش بارندگی‌ها و رطوبت را از مهمترین دلایل پدیده خشکیدگی درختان بلوط اعلام کرد و گفت: کاهش بارندگی و افزایش برداشت از منابع آب زیرزمینی ازجمله عوامل تهدید کننده سلامت جنگل‌هاست.
وی در ادامه عنوان کرد : دستگاه‌های مسئول از جمله منابع طبیعی باید برای مقابله با این بیماری و حفظ درختان بلوط تاکنون تحرک خاصی نداشته اند و بنظر میرسد به دلیل مشکلات مربوط به بودجه‌ حل معضل بیماری درختان بلوط تاکنوم ‌در اولویت نبوده است.
وی در پایان گفت، مبارزه بیولوژیک، غنی سازی با بذر و اجرای طرح‌های آبخیزداری و آبخوان‌داری از راهکارهای حفظ جنگل‌های بلوط این استان است.
کهگیلویه و بویراحمد بیش از ۸۷۴ هزار هکتار جنگل دارد که از این میزان ۹۰ درصد گونه بلوط است.
کهگیلویه و بویراحمد با بیش از ۱۵ هزار کیلومتر مربع مساحت در جنوب غربی ایران قرار دارد و ۳۰ درصد کل گونه‌های گیاهی کشور را در خود جای داده است.