جناب آقای  احمدی استاندار محترم کهگیلویه و بویراحمد با سلام و تحیات،و تبریک به مناسبت هفته وحدت و تولد پیامبر اکرم(ص)،لازم میدانم اعتماد هیأت دولت و تکیه جنابعالی بر مسند استانداری کهگیلویه و بویراحمد را با کمی تاخیر تبریک و آرزوی توفیق الهی برای شما در این مسیر و جایگاه حساس را دارم. به عنوان شهروندی از حوزه کهگیلویه، این چند سطر مرقومه را به عنوان داستان واقعیات این حوزه خدمتتان عارضم، باشد که این موارد مورد عنایت حضرتعالی قرار بگیرد. جناب احمدی عزیز نشانه های گفتمانی و تاکیدات شما حاکی از نگاهی نو برای توسعه کهگیلویه و بویراحمد است. توسعه ایی که مسیر آن در این استان بسان جاده هایش پر پیچ و خم و پر از ناهمواریست. اما غصه پر درد این ناهمواری ها در حوزه کهکیلویه، داستان مثنوی هفتاد من است که نه با گفتن و شنیدن، بلکه باید با همه وجود آن را درک کرد. مشکلات و به تعبیر دقیق تبعیض ها، بی توجهی ها، یک جانبه نگری ها و در یک کلام بی عدالتی هایی که مخصوص یک شخص و یک دوره نبوده، کشتی توسعه این حوزه را به گل نشانده است. آقای احمدی شما بهتر از هرکسی واقفید که توسعه یک حوزه از باب تسری توسعه سایر حوزه ها به دست می آید، امری که متاسفانه در کهگیلویه و بویراحمد مرزبندی های مرکز و پیرامون نعل به نعل ،بر شمال و جنوب این استان سال هاست سایه افکنده و مانع از تسری توسعه به حوزه کهگیلویه شده است.  حوزه کهگیلویه، حوزه ایست که هنوز نیمی از جمعیت آن در هنگامه بیماری ها و جراحی ها، مجبورند تا رسیدن به مرکز استان یا استان فارس با مرگ دست و پنجه نرم کنند. حوزه ما جایست که در آن درهای توسعه به روی بلاد شاپور، قله اوج تمدن این استان بسته شده است. جایی که گردشگری در آن میراثی گم شده و رویایست که در تخیل باید به دنبال آن گشت. استاندار محترم؛ حوزه پیرامونی ما جایست  که در نبود  کارخانه، راه های مواصلاتی مناسب، و تجهیزات فرهنگی و تفریحی از قافله پیشرفت عقب مانده است. جناب آقای احمدی، بنده منکر کارها و خدماتی که صورت گرفته نبوده و نیستم. اما غبار محرومیت نشسته به چهره این حوزه و توسعه آن اسیر نامهربانی توزیع ناعادلانه امکانات و اعتبارات بوده است. استاندار محترم بگذریم که هر چه هست شرح محرومیت است و نامهربانی، اما به عنوان سکاندار هدایت استان خوب است بدانید در حوزه ما به موازت این محرومیت ها، حتی برخی از کوچکترین کارها صورت نمی گیرد مگر با دستور از بالا یا فشار از پایین به وسیله افکارعمومی و رسانه ها و منتقدان. منتقدانی که برخی از مسئولان شهرستانی با ویژگی انتقادناپذیری خود، منتقد را منفعت طلب و انتقادها از ضعف ها و یا تذکر برای مسیریابی درست را توهم آنها می دانند. در حوزه ما برخی مسئولان مسند مسئولیتی را تنها در پشت میزنشینی خلاصه می کنند. امری که بجای همدلی با مردم، آنها را به مسئولیت مقاومتی کشانده است. شاید اغراق نباشد اگر بگویم بزرگترین غفلت برخی مسئولان حوزه ما، عدم کابردی کردن شعارهای سال نظام و رهبری است. شعارهایی که حتی رد آنها را نمی توان در سخنرانی های ساده شان هم دید. از اینرو شاید برای در مسیر درست قرار گرفتن، اینجا نیازمند خانه تکانی باشد. جناب آقای احمدی استاندار گرانقدر، به سان این گفته حضرت مولانا،«ای شهره قمر در من و در خود نگر، کز خنده تو گلشن خندنده شوم»، امروز چهره غمگین حوزه من نیازمند لبخند شماست تا چراغ آبادانی حوزه ما هم روشن شود. امید است تدابیر و رویکرد حضرتعالی نقطه ی عطفی در احیاء حقوق و شروع مبارک و تازه ای برای پایان این داستان غم انگیز باشد. در پایان خالصانه از درگاه الهی آرزوی موفقیت و سربلندی شما و همکارانتان را از خداوند منان خواستارم.