تسلیت گفتن در مرگ او جفایی است بر او.او زنده است و در من و تو و ما زندگی می کند به گزارش افتونیوز، قوام فروزان با صدور پیامی درگذشت کی عطا طاهری بویراحمدی را به  جامعه فرهنگی و هنری استان ؛ دوستداران و خانواده طاهری تسلیت گفت. متن این پیام در پی می آید دلش پذیرای هر صورتی بود.«مرغزاری بود بهر غزالان» و «دیری از برای راهبان»،«بتخانه ای بهر بت پرستان»و «کعبه ای بهر زایران»دین و ایمان او عشق بود و انسانیت.هر جای که اشتران این عشق و انسانیت می گشتند،دین و ایمان او همانجا بود.احترام به او احترام به انسانیت بوده چرا که خود هماره تجسمی مجسم از انسانیت و اخلاق بوده است.با همه ی طعنی که به جهان می زد اما زندگی را می ستود و به سرزندگی سر می کرد این روزگار نامیمون را.اتاقش،مرکز تناقض های بزرگ بود تناقض هایی که در کنار او و در اتاق او ره آشتی می جستند.در کنار او بود که آن آشتی ناپذیری ها به سرانجامی رهنمون می شدند.نمی گذاشت دوستداران فرهنگ و ادب و هنر که اتاقش را به معبدی بدل کرده بودند،تهی دست به خانه هاشان باز گردند.دستار اندیشه اش پر بود از خطرها و خاطره ها،به موقع هشدار می داد،به موقع راه می نمود.بر زبان نوآموزان و نورستگان .پختگان و خامان، یک حرف و دو حرف الفاظ می نهاد و گفتن می آموخت. کمال پختگی و نقص خامی در پیشگاه او به مرتبه می رسیدند.پختگان،پخته تر می شدندو خامان از خامی بدر می آمدند.هر کس به فراخور چیزی از او می آموخت.از آن آفتاب،ذره گرفتن و دریافتن،خود دنیایی بود که نگاهت را به بی سویی و مرقع گونگی می کشاند.افسونش،عقل را بیدارتر می نمود تا ناهشیارتر.افسون نمی کرد بل افسون می زدود.خود بارها گفته بود هم احساس است و هم عقلانیت.هر کدام بر جای خویش قرار یافته بودند.او لب لباب تاریخی بود که احساس ها و عواطف ایلی اش را از وادی خشونت جدا می نمود و عقلش را از سیاس بودن بر حذر می داشت.پاسداشت این مرز را در جای جای کتاب سترگ «کوچ کوچ«و در نگاه و رفتار او به درستی درمی یابیم.چنین انسانی که حس و عقل را توامان دارد و عشق و اخلاق را در همنشینی آن دو به دست آورده،بزرگ است و بی مرز.نامیراست،جاودانه است.از این رو عطا طاهری هرگز نمرده است .پس تسلیت گفتن در مرگ او جفایی است بر او.او زنده است و در من و تو و ما زندگی می کند.او در ما و ما در او. قوام فروزان دهم فروردین ماه یکهزار و سیصد و نود و هفت