-
نخبه کشی در کهگیلویه؛ نقض بدیهیترین اصل منطق در استانداری کهگیلویه و بویراحمد
حسن کریمی -
از پایان تاریخ تا دموکراسیِ محتضَر
محسن خرامین -
نا-ظفرمندیِ توسعه: اربابِ مردم یا نمایندۀ آنها؟
حسین موسوی -
روابط عمومی؛ تجلی فهم، تفسیر و راهبریِ اجتماعیِ
صیاد خردمند -
تأملی بر اقدامات پوپولیستی دولتها در استان کهگیلویه و بویراحمد
حسن کریمی -
چگونگی ایجاد تعلیمات عشایری از آغاز
سید ساعد حسینی -
تاجگردون؛ وکیل یا ولینعمت؟
یادداشت مخاطبان -
به اعماق برگرد «شیوا»
امراله نصرالهی -
وقتی شایستهسالاری قربانی تبعیض و روابط میشود
حسن کریمی -
دهن کجی شبکه دنا به جامعه ورزش استان و مردم کهگیلویه
سید ابوصالح دانشفر
برق آتش خائیز را ببینید

منطقه طبیعی و رشته کوه خاییز در فاصله میانی بهبهان در استان خوزستان و دهدشت در استان کهگیلویه و بویراحمد دربردارنده قلههایی هزار تا دوهزار متری، رودهای جاری، جنگلهای بلوط و سایر پوششهای گیاهی، حیات وحش منحصر به فرد، مراتع حاصلخیز، تفرجگاهها، کمپهای گردشگری و آثار دستساز تاریخی، منطقهای شناخته شده برای ساکنان آن است که در آتشسوزی روزهای اخیر آسیبهای فراوانی به آن رسیده است و سوگمندانه بخش زیادی از این ثروت و میراث طبیعی بکر و زیبا از بین رفت.
خاییز فقط یک منطقه جغرافیای نیست، بلکه به عنوان یک نماد هویتی مملو از تاریخ و فرهنگ و خاطره است. چه دلاورمردان و شیرزنانی که کودکی خود را در این منطقه سپری کردهاند، قصهها و داستانها روایت کردهاند، شعرهایی سرودهاند. خاییز به مثابه دماوند برای بخشی از منطقه جنوب بوده است؛ سرشار از غرور، افتخار و منشأ خیر و برکت و روزی برای ساکنانش بوده، این روزها اما اهالی دامنههای خاییز در سوختن خاییز حالتی را تجربه کردهاند که در زمان از دست دادن عزیزان خود تجربه میکنند.
آتشسوزی جنگل و مراتع آن هم در ایام تابستان و روزهای گرم سال، پدیدهای رایج در ایران و بلکه همه دنیاست، اما آنچه مردمان خطه زاگرس را گلهمند و شاکی کرده است، نحوه مدیریت بحران و تجهیزات و امکانات موجود برای مقابله با آتشسوزی است.
چه بسا در کشورهای پیشرفته نیز جنگلهای پرشماری در سایه اهمال و بیتوجهی انسانها یا دلایل طبیعی در آتش میسوزند و جز خاکستر چیزی از آن باقی نمیماند، اما آنچه مردمان این خطه را میآزارد، تنهایی، استیصال و بیتوجهی مسئولان به آتشسوزیهاست که اهالی را وادار کرده تا با دستهای خالی یا با بیل و سطل به جنگ آتش خانمانسوز جنگل خاییز بروند، اما در پایان ناامید وسرگردان، بر باد رفتن سرمایههایشان را به نظاره نشستند و میدانند که در صورت تکرار، کسی صدایشان را نخواهد شنید.
خاییز به مانند آتشفشانی سوخت و دل مردمانش نیز با آن کباب شد. اما کاش شعلههای سر به فلک کشیده آتش که شبهای خاییز را روشن کرده بود، یک بار نیز روشنیبخش عقلانیت و تدبیر مسئولان باشد. مردم هم از نبود امکانات و تجهیزات مینالند و هم از بیتوجهی و غفلت مسئولان، چه بسا اگر مسئولی در غربت خاییز مویهای میکرد، اندکی دردهای این مردم التیام میگرفت، دریغا که فقط ژستهای تبلیغاتی برای پز دادن و خالی نبودن عریضه از زبان عدهای شنیده شد.
طبیعت خاییز و سایر مناطق بکر استانهای خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد و سایر استانهای غربی و جنوبی سرمایههای ملی این مرز و بوم هستند و نقشی موثر در تولید بهویژه در بخشهای کشاورزی و دامداری دارند، اگر مسئولان به شعار رونق یا جهش تولید باور دارند، ملزومات آن را نیز فراهم کنند؛ نمیشود مردمانی یک شبه تمام ابزار تولیدشان را از دست رفته ببینند و فریادرسی نداشته باشند. به جای آن که فردا روزی سمینارها و نشستها و پروژههای دانشگاهی به دنبال موشکافی مهاجرت اهالی منطقه باشند، اگر امروز فقط قدری به مردمانش توجه کنند، کافیست.
مردمان مظلوم و نجیب جنوب نمیدانند از کدام دردشان سخن بگویند، از نبود شغل و امکانات یا از کمبود آب آشامیدنی؟ لابد الان نشستهاند ببینند کدام مصیبت زودتر به سراغشان میرود؟ ریزگردها میهمان آسمانشان میشود یا آتش به جان جنگلهایش؟
حال مردمان این دیار خوب نیست، قدری دست محبت روی سرشان بکشید و پیش از آنکه فرصتها از دست برود، آنها را درک کنید.
ارزش اکولوژیکی هر یک از بلوطهای جنگلهای زاگرس فراتر از توصیف است. سالها و بلکه قرنها زمان لازم است تا یک درخت بلوط سر برآورد و بالنده شود. آیا با این همه تخریب و نابودی جنگلها، دولت میتواند جبران مافات کند؟ آیا شایسته نیست به جای این همه ریخت و پاشهای غیرضروری در بخشهای ناکارآمد، نسبت به تجهیز امکانات و نیازمندیهای اطفای حریق و تجهیزات کافی برای چنین پیشآمدهایی اقدام کرد؟ آیا تنها به گروههای مردمی و دوستداران محیط زیست میتوان دلخوش بود. از بین بردن منابع خاک و آب و پوشش و گونههای بیبدیل گیاهی و جانوری ایران را چه کسی پاسخگو خواهد بود؟
در پایان بر وظیفه همگانی سازمانهای مردمنهاد، نهادهای مدنی، رسانهها و فعالان اجتماعی و فرهنگی و تشکلهای محیط زیستی منطقه و همه دلسوزان منطقه تاکید میکنم که لازم است با تمام توان در انعکاس حجم خسارات وارده و مطالبهگری برای جبران و پیشگیری از موارد مشابه تلاش کرد.
منبع : روزنامه همدلی
نظرات پس از تایید انتشار خواهند یافت
کاربر گرامی نظراتی که حاوی ناساز، افترا و هر گونه بی حرمتی باشند منتشر نخواهند شد.
- 1 نقره داغ ۹۳۰ خودروی متخلف در کهگیلویه و بویراحمد
- 2 وجود ۹۱۲ خانواده دارای فرزند چندقلو در کهگیلویه و بویراحمد
- 3 هزار کنتور برق در کهگیلویه و بویراحمد تا پایان امسال هوشمند میشود
- 4 کاهش بارندگی و آسیب جدی به مزارع کهگیلویه و بویراحمد
- 5 گره کور بلوار جمهوری یاسوج با ورود دستگاه قضایی باز شد
- 6 پیام تبریک نادر منتظریان به فرمانده جديد سپاه استان
- 7 ۶ مجروح در پی تیراندازی در عروسی
- 8 نبود بالگرد مشکل جدی مهار آتشسوزی جنگلهای کهگیلویه و بویراحمد است
-
مدیرکل میراث فرهنگی: اشیا تاریخی به درستی نگهداری نمیشوند/ برای تکمیل موزه نیاز به اعتبار داریم/ کاروانسرا و بافت تاریخی دهدشت احیا میشوند
-
حضور دو نماینده سابق و اسبق بویراحمد در مراسمهای عمومی/ فعالیتهای انتخاباتی «روشنفکر» و «زارعی» شروع شد؟!
-
کار جالب یک مرکز درمانی در راستای مسئولیت اجتماعی/ «درمانگاه صدرا» جور شهرداری یاسوج را کشید!
-
کمانه سیاست تهاجمی تاجگردون به خودش/ آقای تاجگردون! از صف اول نمایشها بترسید نه از جوانان گچساران و باشت!
-
پیشرفت طرح صنایع پلیمر گچساران از ۴۴ درصد عبور کرد/ جزییات
-
توضیحات فرماندار لنده در خصوص احیای معدن فسفات قیام
-
تشریح جزئیات تسهیلات ودیعه مسکن در کهگیلویه و بویراحمد
-
انتصاب عضو هیئت مدیره شرکت معدنی و صنعتی «گهر زمین»/ عکس و سوابق
-
معاون سیاسی استاندار: استادیوم قلعهرئیسی حدود ۹۰ درصد پیشرفت داشته اما هنوز افتتاح نشده است/ عمر مفید پروژه های نیمه تمام استان در حال از دست رفتن است/ پارسائی: آمده ام به ورزش استان خونی تازه تزریق کنم
-
گسترش آفت جوانهخوار بلوط در ۷۰هزار هکتار از جنگلهای کهگیلویه و بویراحمد
نظرات ارسالی 0 نظر
شما اولین نظر دهنده باشید!