در روزگاری که سایه ی نفس گیر کرونا بر عالم انسانی چنگ انداخته است، گلوی مردان استان کهگیلویه و بویراحمد زیر فشارهای مشکوکی فشرده می شود. فشارهایی که مجال نفس کشیدن را دارد از منتخبین و مدیران ملی برخاسته از این استان می گیرد. دمی پیش از انتخابات هجمه ها بر علیه یکی از مردان قدرت استان جناب دکتر تاجگردون بیش از پیش شدت گرفت تا آنجا که خانم صبا آذرپیک روزنامه نگاری که تا پیش از این چندان اسم و رسمی نداشت، شروع به حمله یکباره به سمت مدیران قوم لر کرد. در این راستا به کرات دست به نشر اسناد و مدارکی زدند، تا بقول خودشان با افشاگری هاشان جلوی تخلفات یک نماینده خاص را بگیرند. اما برای مخاطبان آذرپیک ابهامات در این میانه بوجود آمد که از واضح ترینشان اینست که ایشان بعنوان یک بانوی مستقل نویس _که بقول خودشان یک رگ لر در چندین نسل ماقبل ترشان دارند_ چرا نوک پیکان حمله شان تنها کُر های لر را نشانه رفته و چرا بلافاصله پیش از انتخابات احساس مسئولیت شان گل کرد؟ از آن مهم تر این ابهام که اینهمه اسناد و اطلاعات از کجا به دست ایشان رسید؟ هنوز هم همان بقول خودشان افشاگری ها را در صفحه اینستاگرامی خود نگه داشته! و آنقدر پیگیر مسائل مربوط به کُر های قدرتمند لر هست که حتی از یک پست اینستاگرامی منسوبین تاجگردون؛ برای تشویش اذهان عمومی و بالا بردن حساسیت دوگانگی های بوجود آمده در میان سیاسیون بهره می برد! از آن طرف سایت های خبری و سیاسی استان دست به نشر انتقاداتی از عملکرد دیگر نمایندگان در رابطه با سکوتشان جهت دفاع از تاجگردون می پردازند که چرا فلان نماینده در زمان فریاد زدن های تاجگردون، سکوت کرد و چرا یک طایفه ی خاص قلم به قدردانی از ایشان نرانده اند؟ همان طایفه ای که یک نفر از مدیرانش استاندار استان دیگری است .همه سکوت کرده ایم و انگشت اتهام عدم حمایت را به سمت دیگری نشانه می رویم! در بحبوحه ی حمله ها و عدم حمایت ها از یکی از مردان قدرتمند لر برای سیاسیون هم شاید یک حالت دوگانگی بوجود آمده که نماینده ی اصلاح طلب هم استانی چرا در مقام دفاع از عملکرد خود برنیامد شاید ایشان نیز می‌توانست به جای دفاع؛ چون بعضی نمایندگان دیگر استان ها عریضه نویس و سایت خبری استخدام کند با هدف تخریب چهره های سیاسی یک قوم خاص. او اما اینکار را نکرد زیرا که اولا منش لر با چنین اخلاقی سازگاری ندارد و در ثانی ایشان اهداف والاتری جهت پیشرفت شهرستان حوزه انتخابیه خود دارند و توجهی به چنین سنگ اندازی هایی ندارند. نگارنده بعنوان یک منتقد اجتماعی از منتقدین عملکرد نمایندگان و گاه دولت بوده ام و بسیار به نقد قلم رانده ام. اما به گمانم مردان لر را مقابل حمله ی دیگر افراد نباید تنها گذاشت؛ حتی اگر یک مجلس دست به هم داده باشند تا ایشان را به گوشه ی عزلت برانند چرا که این قصه را نه تنها برای ایشان که چه بسا بعدها برای دیگر کُر های قدرتمند هم استانی چه لر و چه ترک پیش خواهند آورد( شاخص ترین قربانی این تنگ نظری ها، حذف دکتر افشانی از شهرداری تهران، با تصویب یک قانون) . استان کهگیلویه و بویراحمد همیشه مورد بی مهری قرار گرفته و در حالیکه استان های همجوارش به قطب های بزرگ صنعتی و گردشگری تبدیل شده اند اما استان ما را هنوز به عنوان منطقه محروم می شناسند در حالیکه بیش از ۲۵% نفت کشور را مدتهاست از خاکمان استخراج می کنند! سالهاست استان ما راه ارتباطی دیگر استان های بزرگ و اقتصادی همجوار چون اصفهان و شیراز است. اما گویا چون کافه ای متروکه گوشه ای از این جاده افتاده ایم و هیچ مسافری کنارمان ترمز نمی زند مبادا گرد و خاک محرومیتمان بر سر و رویش بنشیند. اعظم کاظمی