محمدفرزامی افتونیوز _ دردراازهرطرف که بخوانی درداست واین دردسال هاست که همزادوهمراه وهمگام وقل مردم دیارنازبلوط بوده وهست. دیاری که تنهادلخوشی ساکنانش استقامت بلوط هابودوزلالی چشمه ساران مظلومش ونجابت زنان ورشادت مردانش بود.ازهرکجای این دردنامه که بنویسیم اغازکلام است وشروع گپ وگفت وپایانی بران نیست.ازکجای این دردورنج بگویم ازشهری که مرکزاستان وپایتخت طبیعت ایران امافاقدهرگونه المان شهری است بنویسم ویااینکه به تعدادبلوط هایمان افراداره برقی بدست هم جولان می دهند.ازبلندای شهربگویم که درخت هارایکی یکی ازریشه می کنندوبه جای ان تیراهن می کارند.ویاازپایین دست سدشاه قاسم بگویم که چقدرماهرانه وعاشقانه بلوط می کنندوگیلاس می نشانند. همه این مواردبعلاوه هزاران دردنگفته دیگروصدهاسطرننوشته بخشی ازان ازسربی توجهی مسولان گذشته وحال استان است.واخیراهم که باهزارتاسف وتاثردرجای جای جنگل های استان دودواه واتش بلنداست وانچه به جایی نرسدفریاداست. متاسفانه درشهرستان بویراحمدبویژه دراطراف شهریاسوج کوه خواری،تپه خواری،چشمه خواری،قبرستان سازی،واخیراهم کوچه خواری بیدادمی کند