غارها در میان طبیعت‌گردان طرفداران خاص خود را دارند.

هستند گردشگرانی که کشور به کشور سفر می‌کنند تا فقط از «غارهای» کشور مقصد بازدید کنند. ایران ما از این نعمت هم بهره‌مند ‌است و مثل سایر مواهب، نتوانسته‌ایم از این جاذبه به نفع توریسم کشور استفاده کنیم. پیش‌ازاین از چهار غار زیبای ایران دیدن کرده‌ام. غار علی‌صدر همدان/غار کتله‌خور زنجان/ غار قوری‌قلعه کرمانشاه/ و غار ابراهیم ادهم در نیشابور که این آخری بیشتر به خاطر شخصیت ابراهیم ادهم شهرت دارد؛ اما سراغ غاری به آن بزرگی و زیبایی در استان زادگاه خود را تا پیش از سفر به آن نداشتم. جالب است بگویم قانع کردن هم‌سفرانم هم به خاطر مخالفت اولیه داستانی بود.

مسیر سفر به غار ده شیخ

خوشبختانه از امتیازات این غار برای بازدید، سرراست بودن نشانی برای دسترسی است. اگر از اصفهان قصد سفر داشته باشیم، به سمت یاسوج بعد از آخرین تونل به «پاتاوه» می‌رسیم. شهری کوچک از استان کهگیلویه و بویراحمد. اگر از یاسوج قصد عزیمت داریم، با رسیدن به پاتاوه، در کنار اولین تونل باید مسیر خود را به سمت روستای «ده شیخ» تغییر دهیم. از جاده اصلی که به سمت مقصد برویم، به رودخانه بزرگ بشار می‌رسیم. رودخانه‌ای با دو پل تاریخی برآن یکی متعلق به دوران هخامنشی، معروف به «پل شاه‌نشین» که به‌جز پایه پل چیزی از آن نمانده و دیگری پل مربوط به دوره «ساسانی» که مرمت‌شده و کامل است. از این محل که به سمت مقصد حرکت کنید به‌اندازه کافی تابلوی راهنما شمارا به سمت مقصد هدایت می‌کند. به سایت احداث‌شده در پای کوه که می‌رسیم پارکینگ، سرویس بهداشتی، نمازخانه، فروشگاه و همچنین چند سوئیت در دست احداث توسط مدیر مجموعه است که بخش خصوصی است؛ و در پایان به شرح کار ایشان می‌پردازیم. از سایت، یک دستگاه پاترول تدارک دیده‌شده که گردشگران را تا بالاترین نقطه دسترسی به غار می‌رساند. از پای پله هم سنگفرش شده تا دهانه غار. این یعنی نیاز چندانی به کفش مخصوص کوه هم نیست.

هرچند از کشف این غار حدود ده سال گذشته، ولی از خلقت آن ۱۳۵ میلیون سال می‌گذرد. ضمناً احتمال استفاده از آن در دوران باستان هم هست. طبق پژوهشی که دکتر «چمن آزاد» متخصص زمین‌شناس انجام داده، این غار در رسته غارهای «سروک» قرار می‌گیرد؛ رسته‌ای از غارهای آهکی زاگرس. وقتی پسوند «آهکی» بر نام غاری همراه شود، باید منتظر دیدن شاهکاری از نقاش طبیعت بود. رشد قندیل‌ها از بالا به پایین و از پایین به بالا، تولید ستون‌ها و اشکالی را می‌کنند که می‌توان ساعت‌ها به تماشا نشست و لذت برد. سازه‌هایی که درازای عمر خود طبیعت برای ساخته‌شدنشان زمان لازم است. هر قرن تنها پنج سانتی‌متر. در داخل غار ازآنچه تاکنون بازشده است، چندین تالار زیبا با نقش و نگارهای مسحورکننده را شاهد هستیم که نورپردازی مناسبی هم دارد. درون غار آب نیست، یعنی غار آبی محسوب نمی‌شود، تنها نم ناشی از باران و برف دیده می‌شود. دمای غار هم در طول سال معمولاً ثابت و بین پنج‌تا ده سانتی‌گراد است.

خوشبختانه به‌جز چند مورد جزیی، اکثر نقاط و قندیل‌های غار سالم مانده ولی آثاری از رفتار نامناسب گردشگران مانند یادگاری و...دیده می‌شود که بانظارت بیشتر این هم قابل ‌پیشگیری است. غار از چند نقطه ورودی دارد که یکی را برای ورود آماده کرده و در نصب‌ کرده‌اند. در پیشگاه ورودی غار هم محوطه‌ای برای توقف و تماشای چشم‌انداز پایین‌دست ساخته‌شده که تماشای چشم‌انداز زیبای منطقه پاتاوه هم لطفی خاص دارد. همان‌طور که اشاره شد، غار ده‌شیخ به بخش خصوصی واگذارشده است. تا همین‌جا اقدامات مدیر مجموعه قابل‌تحسین بوده و امید است با تبلیغات روی این جاذبه گردشگری- آن هم در استانی که در جاذبه‌های طبیعی و تاریخی، بسیار غنی است- انگیزه برای ادامه فعالیت سرمایه‌گذار این بخش کم نشود.

امیدوارم گردشگران و طبیعت‌گردان گشت آینده خود را به مقصد استان چهارفصل کهگیلویه و بویراحمد خصوصاً غار زیبای «ده شیخ» تنظیم کنند.