افتونیوز _ در روزهایی که ویروس کرونا بنا بر شواهد و آمار شیوع دوباره‌ای یافته است و اکثر نقاط کشور به وضعیت قرمز و حتی نقطه اوج و مرگبار رسیده‌اند، باز باید به این هشدارها توجه کنیم که بیش از گذشته بیماران زمینه‌ای را فراموش نکنیم. آن‌ها به‌خصوص به دلیل وضعیت نامساعدی که دارند در این روزها بیشتر دچار استرس و فشار روحی و جسمی می‌شوند و با شنیدن اخبار ناگوار، به‌ویژه در مورد مرگ ناشی از بیماری زمینه‌ای دیگران، در معرض فشار بیشتری هستند. در کل استثنا کردن افراد در شرایط حاد رخ می‌دهد و در غیر این صورت همه مردم تا پیش از بحرانی شدن اوضاع در کنار هم ظاهراً به‌راحتی زندگی می‌کنند و اغلب مردم نمی‌دانند که همشهریانشان و گاه حتی همسایه و فامیل‌شان با چه مشکلاتی در زندگی دست به گریبان‌اند. مصداق با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشتن در این موارد هم درست است، چرا که افرادی که بیماری خاصی دارند در تمام دوران زندگی به دلیل ضعفی مادرزادی یا عارضی و محیطی، مشکلات فراوانی را از سر می‌گذرانند که فقط خود و افراد نزدیک از آن‌ها آگاه هستند. ما عادت کرده‌ایم به‌راحتی در مورد این بیماری‌ها اظهارنظر می‌کنیم و متأسفانه خیلی ساده در کوچه و خیابان و رسانه‌ها حرف از مرگ بیشتر و زودتر این بیماران به دلیل شیوع ویروس کرونا می‌زنیم؛ غافل از این‌که در اغلب خانواده‌ها افراد تنهایی هستند که گرفتار یکی از این بیماری‌های زمینه‌ای‌اند و مجبورند برای رفع نیازهای روزانه در بیرون کار کنند یا به جهت خرید مایحتاج از منزل خارج شوند. درحالی‌که با کمی رعایت و توجه بیشتر می‌توان به آن‌ها کمک کرد و می‌شود تدابیری اندیشید که بار مضاعفی علاوه بر بیماری بر این افراد تحمیل نکرد. باید در این روزهای سخت و با پیک جدید کرونا بیشتر به فکر این گروه از بیماران باشیم و در حد توان در بین نزدیکان و همسایه و محله به یاری‌شان بشتابیم، چراکه آن‌ها مادر، پدر، دوست، نان‌آور یا مددکار فردی یا خانواده‌ای در این اجتماع هستند و از دست دادنشان می‌تواند خسارتی بزرگ برای جامعه باشد.