افتونیوز - طاهر اکوانیان (روزنامه‌نگار) حوادث جانکاه زیادی در این چند سال اخیر در کشور ما رخ داده است که هر کدام به نوبه خود می‌توانست ملتی را برای همیشه در بهت فرو برد. از این میان هنوز قصه تلخ برخورد با کوه هواپیمایی که درحال آماده شدن برای فرود در فرودگاه یاسوج بود دنباله دارد؛ داستان تلخ هواپیمایی که با کوه برخورد کرد و تمامی سرنشینان آن جان باختند. خانواده‌های داغدار آن فاجعه در این مدت علاوه بر تحمل مصیبت سنگین ناچارند بار بلاتکلیفی و روشن نشدن ابعاد حادثه را هم بر دوش بکشند که این یکی شاید هر بار داغشان را تازه‌تر می‌کند. براساس کیفرخواست صادر شده در این پرونده ۱۸ سازمان و شخص متهمند که کوتاهی و جعل کرده‌اند. آنها مثل همیشه از پذیرفتن مسئولیت طفره می‌روند. هر کس با ادبیاتی آشنا در این گونه موارد خودش را مبرای از خطا می‌داند و معلوم نیست عاقبت کار به کجا ختم خواهد شد. اما آنچه آشکار است این که در هر صورت هیچ دلیلی، داغ به جا مانده از فقدان رفتگان را مرهم نخواهد نهاد. در جلسه اخیر دادگاه نواری ضبط شده از آخرین مکالمات خلبان با برج مراقبت پخش شد که خلبان می‌گوید آماده کاهش ارتفاع هستیم. برج مراقبت هم کاهش به ۱۷هزار پا را تأیید می‌کند. در ادامه خلبان خطاب به مسافران اعلام می‌کند که ان شاءالله تا دقایقی دیگر در فرودگاه یاسوج به زمین خواهیم نشست. ولی به ناگهان مسیر تلخ قصه با شدت شروع می‌شود:«کمک خلبان: چه هوای خرابی! و در این لحظه سیستم یخ‌زدایی هواپیما فعال شد و همزمان صدای آلارم‌های مختلف در کابین به گوش می‌رسد. هشدار سیستم: خلبان خودکار غیرفعال شد. مانع مقابل شما است. مانع مقابل شما است. برو بالا… برو بالا… و دقایقی بعد هواپیما بعد از گردشی ناگهانی به چپ و گردشی ناگهانی به راست با دماغه به کوه برخورد کرد.»

کسی نمی‌داند چه بر حال و روز مسافران رفته است در آن ثانیه‌های وحشت و مرگ. اما با گذشت بیش از دو سال و در زمانی که این نوار در جلسه دادگاه پخش شد خانواده‌های سوگوار به یاد از دست رفتگانشان گریه سر می‌دادند و توان شنیدن این‌که چه بر سر عزیزانشان آمده را نداشتند.