سلامت به عنوان یک شالوده در جامعه تاثیر گذار بوده و نقش آن در جوامع مختلف و در برهه های مختلف زمانی محسوس است. با نگاه به وضعیت جوامع می توان یافت شاخص های سلامت بر چه بخش هایی تاثیر فزاینده داشته است. اما با گذر از همه شاخص ها و ظرفیت های این مهم، به نقش آن در دوران کرونا با محوریت سلامت روان، عادی انگاری و تلقین و ظرفیت رسانه در باید ها و نباید ها می پردازیم. رسانه و تزریق باور پذیری سلامت موضوعی است که این روزها می تواند در کشور و استان ها بررسی شود. کهگیلویه و بویراحمد که این روزها تعدد رسانه را بر کالبد خود می بیند، پالس های مختلفی در بخش رسانه ای آن شکل گرفته که گاهی جریان ساز شده و گاهی به شکل ایستا در حالت خنثی متوقف می شود. اما رسانه و سلامت این روزها می تواند شاه کلید کد دهی به مردم در راستای مقابله و پیشگیری از کرونا باشد. در طول سال ها باور پذیری یک عنصر مهم در بخش سلامت بوده و ابزارهای رسانه ای نیز نقش مهمی در شکل دهی و شالوده سازی این باورها داشتند. با شیوع کرونا می توان عیار سنجی هایی را در بخش رسانه و باور پذیری مردم در کهگیلویه و بویراحمد بررسی کرد. بر اساس بررسی های شکل گرفته، ضعف ها و قوت هایی در بخش خط دهی رسانه ها با محور کنترل و پیشگیری از کرونا به جامعه نمود پیدا می کند. در ابتدای شیوع کرونا، تصویر سازی هایی از این ویروس پر قدرت و مخوف در استان شکل گرفت که تاثیر آن در کنار مدیریت بخش بهداشت و درمان استان، عدم ورود به پیک استان در مدت پنج ماه متوالی بود که عدم عادی انگاری ویروس با نگاه اصولی بخش های مختلف را رقم زد. اما بر اساس همین بررسی ها در دو ماه اخیر شیب خنثای تاثیرگذاری ها و حرکت به سمت عادی انگاری کرونا خروجی تحولات خبری با کلید واژه کروناست. باید دید این مهم در استان به چه میزان مورد بررسی قرار گرفته و دلیل ساده انگاری های شکل گرفته در بدنه جامعه چیست. بررسی دیگر ما نشان می دهد میزان استفاده از ماسک در استان زیر ۶۰ درصد بوده و این مهم در حالی است که تاثیر گذاری استفاده از ماسک مشروط به پوشش دهی بالای ۸۰-۹۰ درصد است. این روزها تابوی مرگ و میر ناشی از کرونا نیز در نگاه مردم شکسته شده و آنگونه که باید رعایت پروتکل های بهداشتی و فاصله گذاری ها را شاهد نیستیم. حال سوال اینجاست که آیا از توان تاثیر گذاری رسانه بر بدنه جامعه کاسته شده که شاهد کم توجهی ها به پروتکل های بهداشتی هستیم و یا خود گذر زمان تابوی این ویروس خطرناک را شکسته است. هر دو عامل می تواند بیانگر این باشد که هشدارها با چاشنی خنثی به این بدنه تزریق شده است. همچنین عدم باورمندی افراد سهل انگار به حقوق شهروندی بخشیست که تاکنون در رسانه ها به شکل تاثیر گذار پوشش داده نشده است. کرونا می تواند یک مصداق بارز در این حوزه باشد که برخی ها نمی دانند نزدن ماسک به معنای تجاوز به حقوق دیگران است. این روزها نبرد با کرونا یک زنجیره قدرتمند، هوشمند و فعال رسانه ای، مدیریت درمانی با نگاه به سوق مردم به رعایت پروتکل ها را می طلبد، باشد که پایانی بر این روزهای سخت و تلخ شکل بگیرد.