یادداشت مخاطبان در شرایط فعلی که ویروس کرونا، عرصه را بر همگان تنگ کرده است، مهم‌ترین دستگاه خدمات رسان به انسانها، سیستم بهداشت و درمان است. اگر از دریچه انصاف به عملکرد سیستم بهداشت و درمان نگاه کنیم، خدمات شایسته‌ای را هم سطح ملی و هم در سطح محلی در طی یکسال گذشته شاهد بوده‌ایم. خصوصاً در سطح محلی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، بارها مورد تشویق قرار گرفته است، هم از طرف وزارت متبوع و هم از طرف استاندار بعنوان رأس دستگاه اجرائی در استان کهگیلویه و بویراحمد. البته شاهد حمایت‌های همه جانبه ای از دستگاه سلامت در کشور هم بوده‌ایم. اما احساس این است که در شهرستان کهگیلویه، یک آفت جدی از چند وقت پیش، پیکره سیستم بهداشت و درمان را نشانه گرفته است و تقریباً همه کارکردهای خوب این مجموعه را تحت الشعاع قرار داده است. آفتی بنام قومگرائی و به تعبیر بهتر تبار سالاری در مجموعه بهداشت و درمان. با نگاهی سطحی به عزل و نصب‌های ریاست فعلی شبکه بهداشت و درمان کهگیلویه، به نتیجه‌ای بسیار نگران کننده و تأسف بار می‌رسیم. با نگاهی آماری به ابلاغهای صادره در حوزه‌های مختلف دستگاه سلامت کهگیلویه، به نظر می‌رسد که ریاست فعلی شبکه بهداشت و درمان کهگیلویه، از روز شروع بکار تا امروز، کلیه انتصابات و عزل و نصبهایش، سوگیری مشخصی داشته است و یک طیف قومیتی خاص مورد حمایت بی چون و چرا قرار گرفته است و یک اکثریت قومی مهم را از عرصه مدیریت حذف کرده‌اند. نیت ایشان هر چه باشد، به نظر می‌رسد که خروجی عملکردش در زمینه عزل و نصبها، فقط به سمت و سوی حذف قومیتی خاص و حمایت از قومیت و جغرافیای دیگری است. باعث تعجب است که ریاست دانشگاه علوم پزشکی یاسوج و سایر دستگاههای ناظر، سکوت پیشه کرده‌اند. حذف نیروهای کارآمد و باسابقه با سمت و سوی قومیت گرایانه، مطلوب هیچ شخص منصفی نیست. در سالیان گذشته، یک جو صمیمی بر فضای کلی بهداشت و درمان حاکم بود و این فضا از اینگونه آفت‌ها دور بود اما اینک روز به روز این آفت، به پیکره دستگاه سلامت، نفوذ بیشتری می‌کند. دستگاه سلامت، متولی حفاظت از جان و سلامتی انسانهاست و نگرش متولیان این دستگاه باید سلامت محور باشد. قومگرائی و سیاست زدگی، دو سم مهلک برای هر سیستمی هستند اما برای سیستم بهداشت و درمان واقعاً فاجعه بار است. بسیار نگران کننده است که یک مدیر ارشد شهرستان، آن هم در حوزه سلامت، معیار تمامی عزل و نصبهایش از بدو مسئولیت تاکنون، قومیتی باشد. این مسئله قابل کتمان نیست و فعالان منصف می‌توانند تحقیق کنند. به جرات می‌توان گفت که این رویه، در هیچ برهه‌ای از زمان و در هیچ دستگاه خدمات رسانی، در کهگیلویه، سابقه نداشته است و هیچکدام از جریانهای سیاسی فعال در کهگیلویه هم دست به چنین کاری در حوزه سلامت نزدند. آنچه باید مبنای کار ما باشد، شایسته گزینی است. هرکس توان و تخصص و تعهد بهتری دارد، باید بر مسند قرار گیرد. توازن قومیتی باید رعایت شود و حساسیت‌ها را هم باید در نظر گرفت. قومگرائی، اوج انحصار طلبی است و انحصار طلبی باعث کاهش توان هر مجموعه‌ای می‌شود. در شرایط فعلی، دستگاه سلامت، نیازمند تقویت و انسجام است. باید با حداکثر توان وظرفیت، به مردم خدمت نمود. نادیده گرفتن ظرفیتهای بزرگ، به هر بهانه‌ای نامطلوب است. نگرش قومیتی، باعث ایجاد شکاف و نارضایتی در مجموعه می‌گردد و از توان سیستم در خدمت رسانی، به شدت می‌کاهد. ان شاء الله چنین روندی اصلاح شود.