محمدعلی وکیلی نزدیک به یک سال است که کرونا مسئله اول جهان شده است. بیشترین اخبار در این یک سال معطوف به این ذره کوچک عالم است. حتی می‌توان گفت کرونا به یکی از مولفه‌های اصلی قدرت هم تبدیل شده است. به عینه دیدیم که در انتخابات آمریکا، مسئله کرونا چگونه برای ترامپ دردسرساز شد. چندان‌ که می‌توان به تقریب گفت، ترامپ از کرونا باخت. در ایران نیز یکی از عوامل موثر در انتخابات سال آینده، مسئله کرونا است. درواقع در همه جهان، کرونا اینسان مهم شده است. در اقتصاد نیز کرونا دارای نقش شده است. اساساً نبض اقتصاد با اخبار کرونا کم و زیاد می‌شود. هرگاه اخبار مربوط به کشف واکسن، امیدبخش می‌شود، شاخص‌های اقتصادی در جهان مقداری بهبود می‌یابد و هرگاه موج تازه‌ای از بیماری راه می‌افتد و کارکرد واکسن کمی مورد تردید قرار می‌گیرد، شاخص‌ها واکنش خوبی نشان نمی‌دهند. به قسمی که می‌توان گفت بی‌تردید کرونا مسئله اول جهان است. در ایران نیز، پروژه‌هایی برای کشف و تولید واکسن کرونا در حال انجام است. پروژه‌ای که امیدهای زیادی ایجاد کرده است، مسئولان وعده داده‌اند در انتهای بهار۱۴۰۰ این واکسن بتواند به دست شهروندان برسد. چشم‌های ایرانیان و بسیاری از دیگر ملت‌ها به نتیجه واکسن ایرانی دوخته شده است. بی‌تردید موفقیت واکسن ایرانی شاخص مهمی بر کارآمدی دانش ایرانی و اصلاح تصویر ساخته شده نسبت به کارکرد ستاد اجرائی فرمان امام(ره) خواهد شد. در صورت موفقیت این واکسن خدمتی که به اصلاح ذهنیت عمومی نسبت به کارکرد ستاد اجرایی انجام می‌دهد کمتر از ارزش‌های طبی آن به بشریت نیست.

البته همچنان گروهی در این امر تردید جدی دارند. معتقدند این کار از عهده دانش ایرانی برنمی‌آید. می‌گویند مگر چند کشور در دنیا به این توانایی دست یافته‌اند؛ و بر چه اساسی ایران باید در ردیف این کشورهای معدود باشد. اما تاریخ علم نشان می‌دهد علم همینگونه تولید شده است. یعنی اقتضائات حیاتی و فشارها، راه‌های علم را گشوده است. بسیاری از دانش کنونی، محصول جنگ‌های بشر است. بشر در این مواقع حیاتی، کشف‌های محیرالعقول می‌کند و توانش چند برابر می‌شود. حال باید دید متخصصان ایرانی می‌توانند در آزمون واکسن کرونا موفق شوند و اعتماد به نفس ایرانی را برخ بکشانند وپرچم دانش ایرانی رابه اهتزاز درآورند.