اَفتونیوز _ تلخاب‌شیرین روستایی است که در ۱۵ کیلومتری شهر گچساران و معضل آب آن عذابی شده است که انگار خیال حل ناشدنی است. در طی ماههای اخیر مساله بی آبی تبدیل به بحرانی عمیق شده است. اهالی می گویند مراجعات و پیگیری های مکرر ما تاکنون نتیجه نداده و مسولان گوشه چشمی به درد امروز ما ندارند و مراجع مربوطه چشم‌هایشان را روی این بی آبی و عطش و درگیری مردم با مساله نظافت بسته‌اند. یکی از اهالی برای اَفتونیوز می نويسد:   چشم امید مردم  به وعده وعید‌ها و در آنی و لحظه‌ای مسولان  است که شاید این وعده‌ها جامه‌ی عمل تن کنند.اما در واقع مردم شریف این روستا دیگر از این بی آبی و وعده‌ها خسته شده‌اند. برخی از اعضای شورا که با تهدید مقابله قضایی با خبرنگارانی برمی‌خیزند که در صدد اطلاع رسانی مساله آب تلخاب‌شیرن هستند. لب تشنه ، تن حمام لازم و زندگی روزمره یک محله دیگر نمی‌تواند به انتظار وعده‌ها و قول‌هایی بنشیند که هرگز عملی نمی‌شوند. تلخاب ‌شیرین حدود ۴_۵ سال بیشتر است که آب ندارد نه در زمستان نه در تابستان.قطعی برق و از کار افتادن پمپ‌ها مقصر تابستانند زمستان را چه‌ کسی گردن می‌گیرد؟ تیر برق؟ترانس‌های فرسوده؟ یا باران‌هایی که آمدنشان را خبر نمی‌دهند؟ چه کسی میخواد مسئولیت بی مسئولیتی معضل آب تلخاب‌شیرین را گردن بگیرد؟ آیا کسی میتواند یک پاسخ قطعی به این مردم بدهد؟ سیستم آبرسانی که متعلق به ۳۰ سال پیش است آیا نباید چاره‌ای برای آن اندیشید؟لوله‌های آبی که برای اهالی اولیه تعبیه شده بوده تحمل افزایش بافت و افزایش جمعیت را ندارد و این مساله نشان دهنده خواب عمیق کسانی است که مسئول مستقیم آبرسانی این روستا هستند. و اما مقاماتی که وعده داده بودند مشکل را حل میکنیم، بودجه تخصیص داده ایم، از مدیر عامل شرکت نفت گچساران کمک میگیریم پس چه شد؟!مقامی که حتی تحمل انتقاد در کامنت های اینستاگرامت را نداری بهتر است بفکر آب تلحاب شیرین باشید. هدیه دادن کفش خود به دیگران در آتش سوزی جلوی دوربین و یا افتخار آسفالت خیابان های فلان روستای سفارش شده چاره ای از کار مردم باز نمیکند. مگر این مردم چه میخواهند؟ گزارش:سعید کاویانی