محمدعلی وکیلی/ سرمقاله ابتکار اَفتونیوز _ چند روز پیش، عکسی از سفرای انگلیس و روسیه منتشر شد. عکس معروفی در روز اشغال تهران توسط نیروی متفقین وجود دارد که روزولت، استالین و چرچیل کنار هم نشسته‌اند و فاتحانه دوربین را نگاه می‌کنند. در عکس چند روز پیش سعی شده بود که این عکس مشهور شبیه‌سازی شود. وقتی در همان مکان تاریخی عکس (سفارت روسیه)، چنین عکسی توسط سفرای انگلیس و روسیه گرفته و منتشر می‌شود، نشان از آن دارد که غرض آنها چنین شبیه‌سازی بوده است. هرچند این دو سفیر، توضیحاتی دادند مبنی بر اینکه قصد توهین در عکس یادشده نداشتند، اما این توضیحات، خشم ملت ایران را فرو ننشاند. میزان حساسیت تاریخی ملت درخصوص خباثت‌های دولت انگلیس روشن است. خاطره جمعی ملت ما از این دولت، پر است از کودتا و دزدی و خباثت. هیچ‌گاه نیز انگلیس عزم ترمیم و تطهیر چهره خود نزد ملت ایران پیدا نکرد. از همین روی، طبیعتاً ملت ایران پیش‌فرض مثبتی پیرامون این کشور و رفتارهای آن، در قضاوت خود ندارد. اما با فرض اینکه روس‌ها به‌دنبال شیطنت کردن و در توهم تکرار نقش‌های تاریخی خود علیه ملت ایران نیستند، باید از خود بپرسند چرا این‌سان ملت ایران نسبت به آنها حساس است؟ به‌رغم هزینه‌های سرسام‌آوری که در ظرف چهار دهه گذشته توسط دو کشور بابت تعمیق روابط دوستانه انجام گرفته، چرا در ایران چنین حساسیت و سوءظنی حاکم است؟ این روزها ملت ایران روزهای سختی را می‌گذرانَد و شرایط باعث شده این ملت قضاوت‌های صریح و پوست کنده و پوست کننده(!) داشته باشد. این قضاوت‌ها، حرف بی‌پیرایه و صریحِ دلِ ملت ایران است با آنچه مواجه بوده و می‌شود. ما در این چند دهه، با روس‌ها اتحاد استراتژیک داشته‌ایم. حتی هزینه زیادی صرف تبلیغ این اتحاد و ترمیم خراش‌های تاریخی این کشور علیه ملت ایران شد. اما انگار چندان این اتحاد و دوستی برای ملت ایران باورپذیر نیفتاده و با هر اقدام مشکوک اینچنینی، ایرانیان توفان عنیفی علیه روس‌ها راه می‌اندازند و خون ملت ایران به جوش می‌آید؛ چندان که توجیهات دولتمردان روس در بزنگاه‌های اینچنینی مقبول نمی‌افتد و نزد مردم ایران بار خیانت‌های آنان سبُک نمی‌شود. پرونده روس‌ها در موضوعات مورد توافق همچون نیروگاه اتمی بوشهر، قرارداد اس ۳۰۰، توافق فروش واکسن کرونا و… به هیچ وجه مثبت نیست. حال در موضوعات بین المللی تو خود حدیث مفصل بخوان. روس‌ها اگر تعمیق دوستی می‌خواهند، باید ببینند چه خیانت‌هایی در طول تاریخ کرده‌اند که دوستی‌شان برای ملت ایران همچنان محل ابهام است و ادراک عمومی جامعه ایران نسبت به آنان تا این‌سان منفی است