افتونیوز - محمدعلی وکیلی هفته گذشته درپی توافق رئیس آژانس انرژی اتمی با ایران، مقداری از تنش‌های برنامه هسته‌ای ما کاهش یافت. این تدبیر، گامی رو به جلو جهت تفاهم بیشتر ایران با جهان بود. البته هرچند صراحتاً در چندین گزارش اعلام شده که هیچ نشانه‌ای از غیر صلح‌آمیز بودنِ برنامه هسته‌ای ایران وجود ندارد اما اعلام اینکه همچنان دسترسی به برخی از مکان‌ها محدود است ولذا بخشی از برنامه هسته‌ای ایران مبهم است، سبب بهانه‌ای برای داغ نگه‌داشتنِ مسئله هسته‌ای ایران شده است. نزدیک به دو دهه است که فعالیت‌های صلح آمیزِ هسته‌ای ایران، چالش برانگیز شده است. غرب به این بهانه فشارهای بی سابقه ای به ایران وارد کرد. سایر دولت‌های جهان نیز با این فشارها با ادعای احترام به نظم و قواعد جهانی همراهی کردند. بگذریم از اینکه اسرائیل با بیشترین سابقه تخلف از قوانین بین المللی، دارای تسلیحات هسته‌ای با کمترین شفافیت در این حوزه است. هرچند از نظر ما کشوری غاصب است و دولتش مشروعیت ندارد اما مطابق با همان هنجارهای جهانی، این کشور بسیار غیرنرمال و قاعده گریز عمل کرده است. بنابراین علی القاعده باید بیشترین حساسیت نسبت به اسرائیل اتفاق می‌افتاد؛ که البته نیفتاد!

نظم جهانی مدعی است که قوانینش با وسواس نسبت به جلوگیری از افزایش خشونت و بی قانونی وضع شده است. با همه احوال و همه ادعاها درباره این هنجارها، اما کاملاً یکسویه برخورد می‌شود و استاندارد واحدی رعایت نمی‌شود. اکنون نیز همزمان با فشارهای بی سابقه به ایران برای کاهش فعالیت های هسته‌ای (فعالیت هایی که هیچ گاه غیرصلح آمیز بودن آن اثبات نشد)، خبر توافق بهت آور سه کشور آمریکا، انگلیس و استرالیا منتشر شد. مبتنی بر این توافق قرار است به استرالیا زیردریایی های مجهز به کلاهک هسته ای داده شود! یعنی عملاً به صادرات سلاح هسته ای روی آورده اند تا با خطرناک‌ترین کارها، با معادلات ژئوپلیتیک بازی کنند. این دوگانگی استانداردها است که جهان کنونی را مضحک کرده و باعث ریشخندِ هنجارهایش شده است. سنگ را بسته اند و سگ را گشوده. این اتفاقات به واضح ترین شکل نشان می‌دهد تمام هنجارها، قواعد و نهادهای بین المللی به ابزار سیاسی در دست جهانداران تبدیل شده است. و با این اقدامات هر روز دیوار مشروعیتش بیشتر فرو می‌ریزد.