اَفتونیوز _ نشت پساب های صنعتی طی بهره برداری از پتروشیمی لردگان و آلوده شدن آب و خاک و تلف شدن ده ها راس دام و ماهیان ، نتیجه ی همان دست بالاتر اراده ی سیاسی بر نظر کارشناسان و اعتراضات گسترده ی مردمی بود که آثار مخرب آن بر کیفیت زندگی و سلامت مردم بومی تا سال ها می ماند و انباشت میشود. هر چند عوامل و مسببین این تلفات در حلقه ای از بوروکراسی اداری و تاثیر پذیری نهادهای تصمیم گیراز قدرت و ثروت چنین بنگاه ها ی عظیم اقتصادی، کم رنگ و گم میشود اما واقعیت آلوده شدن آب و خاک و طبیعت لردگان تراژدی تلخ و زخمی همیشگی است که هر روز عمیق تر میشود. تلاش برای احداث پتروشیمی دشت مازه در کهگیلویه با نشان دادن افق روشن توسعه با وعده ی استخدام افراد بومی، تکرار مصیبت های پتروشیمی لردگان است که اینبار در فاصله ای کمتر از یک کیلومتر روستاهای طولیان و دشت مازه و در دامنه ای گسترده تر شهر دهدشت و دهستان راک از آن متاثر خواهند شد . طرحی که پیوست و تاییدیه های محیط زیستی آن هنوز اعلام عمومی نشده است ودر مجوز احداث صرفا شرکت را به رعایت دستورالعمل های محیط زیستی ملزم کرده است ولی تجربه ی دیگر پروژه ها در زمان بهره برداری نشان میدهد سازمان محیط زیست در ساختار قدرت فاقد آن نفوذ و تاثیر گذاری است که بتواند از ادامه ای کار این پروژه ها جلوگیری کرده و صرفا به گزارش نویسی بسنده میکنند و تا اتفاق خاصی نیوفتد قرار نیست هیچ الزامی رعایت شود. نشت پساب صنعتی و آلوده کردن آب های زیر زمینی نتایج قابل پیش بینی از اجرای این طرح است که صدها هکتار زمین مرغوب قابل کشت دشت کلاچو را تهدید میکند و رهاسازی ذرات الاینده در هوا به مرور اثرات آن بر سلامت میزبانان این طرح و افرادی بومی نمایان میشود.