اَفتونیوز _ صداییکه هرگز خاموش نمی شود امروز درمیان چشمهای اشک بار هزاران خاطره گرامی داشته شد. سجاد رزمجو ئی خواننده بومی بویراحمد که نزدیک به دو دهه فعالیت هنری جای خود را بدون هیچ رانتی در میان میدان‌های سراسر مین به مرتبه ای از محبوبیت رساند که امروز در تشییع این هنرمند شگفت انگیز ترین حضور را قبر ستان سروک تجربه ودر تاریخ خود ثبت کرد . بدون شک برای تحلیل و واکاوی این مراسم سراسر شکوه، برای بچه لری که هیچکدام از مبانی تعریف شده شرایط خوب و رانت مهیا وآقا زادگی ویا پول بی حساب را در چنته نداشت، ولی فرزند هنر بود . هنری که سالهاست مردمان این دیار در شادی و شیون خود تسکین آلام دردهای خود می پندارند و چه خوب و زیبا، سجاد این قصه را فهمید و به اجرای آن پرداخت . موسبقی بویراحمدی که در واقع ستون فقرات همت و یار دیرین این مردم در تمام شئوناتشان بود، از حنجره سجاد به یک پختگی رسید که مخاطبینش امروز در وداعی بی نظیر فرزند هنرمند خود را چونان شمعی پروانه وار در طوافی ساده و بی آلایش به آرامگاه ابدیش مشایعت کردند. فارغ از احساسات و محبتی که مردم به این هنرمند داشتند، چگونه شد که سجاد رزمجویی در دل این جماعت منزل گرفت و جاودانه شد؟ سر سخنم با مردم نیست، زیرا مردم گوهر شناسانی قدر هستند که در تمام حوادث و رخدادهای عمومی نقش خود را به خوبی می‌دانند وبه وظیفه خود نیز عمل میکنند . صحبتم با متولیان امور فرهنگی و هنری است، سخنم با نمایندگانی است که در در طول دوران نمایندکی شان حتی دقایقی از وقت خود را صرف این مقوله نمی کنند ولی پس از نبود فیزیکی یک هنرمند، خود را یک گام جلوتراز مردم می پندارند!! نگرانیم برای مسئولینی است که یادشان نبود و نمی دانستند ذائقه مردم چگونه هنری را می پسندد ودر قاب قیچی خود به تقسیم خودی و غیر خودی مشغول و راه بادیه را می رفتند. به هر تقدیر امروز مردم ما از سراسر ایران عزیز اشکهای صمیمی خود را به پای صدای کسی ریختند که در تمام دوران فعالیتش حتی یک بار صدا وسیما از وی صدا و تصویری پخش نکرد ،و هیچ مسئولی خود را قابل هم نشینی با وی نمی دانست. من به سلیقه شخصی هیچ هنرمندی کاری ندارم، اما وظیفه مسئولین دقیقا کشف و حمایت استعدادهای هنری است وده ها دستگاه عریض و طویل برای این کار بودجه از دولت می گیرند و دریغ از یک کار اساسی در طول این سالها . پس به خود بیائیم و تا دیرتر نشده از مردم جلو بزنیم در شناسایی سلیقه و پیدا کنیم راه درست را تا دیگر شاهد از بین رفتن استعدادهای بچه های این دیار نباشیم. ضایعه در گذشت سجاد رزمجویی وعدم استفاده از این استعداد در منابع رسمی کشور تاوان دودهه ساده انگاری چه کسانی بود؟ برای دیدن هنر و هنرمند لازم است کمی کلاه خود را قاضی کنیم وبیاد بیاوریم در کمر کش های کوهای سخت، در میانه میدان های کار و کارگری در هنگام دروی زراعت و…….مردم ما چگونه خستگی را از تن خسته خود می رهانند این شعله روشن فقط در ارتباط ساده و بدون رانت بین متولی و هنرمند ایجاد می‌شود و اما شما مسئولین گذشته وحال بدانید که اگر از وظائف خود کم گذاشته اید به این جماعت بدهکارید برای مردن مردم را داریم، شما لطفا به زندگیمان اهمیت بدهید البته با صداقت تمام، زیرا گاهی اشکهای تمساح غرقابی می‌شودکه رهایی از آن دشوار و سهمگین به نظر می‌رسد. امید دارم سرگذشت این هنرمند پایانی باشد بر تمام بی توجهی دست اندرکاران .