اَفتونیوز|  نقش زنان در فداکاری‌های ایران هیچ گاه کمرنگ نیست در گوشه گوشه تاریخ نام و یاد زنانی که در مواقع اضطراری برای آب و خاک این سرزمین جانفشانی ها کردند می درخشد.

این روزها با عبور از سنت به مدرنیته باز هم نمی‌توان نقش زنان را نادیده گرفت یا انکار کرد بلکه زنان با همان روحیه در جبهه‌های دیگری می جنگند تا نشان دهند زنان ایران زمین در تمام تاریخ می درخشند.

منطقه خائیز در استان کهگیلویه و بویراحمد و شهرستان کهگیلویه غرق در آتش بود و گویا جان انسان های این دیار با آتش خائیز می سوزد.

نیروهای آموزش دیده و دارای قوای بدنی بالا برای مقابله با آتش لازم بود اما زنان این سرزمین تسلیم را بلد نبودند و میدان را تغییر دادند.

زنانی که خائیز را میراث گذشتگان و تنها دارای مردمان کهگیلویه می دیدند یاد نگرفته بودند دست روی دست بگذارند تا امداد غیبی به فریاد برسد.

زنان در نشر اخبار آتش سوزی ،اطلاع رسانی دست به قلم شدند و صدای فریاد کمک خواهی خائیز را بلند کردند.

دلاور زنانی به دل خائیز رفتند تا کنار مردان بجنگند و اثبات کنند چیزی از مردان کم ندارند و در هر صورتی هستند.

بانوانی که نتوانستند خود را به کوه برسند یا رسانه‌ای برای اطلاع رسانی نداشتند سنگر دیگری را برگزیدند و دست ها را بالا زدند تا برای آنانی که در دل آتش می جنگند آذوقه فراهم کنند.

این چنین بود که جبهه زنان فداکار و مدافع خائیز را تشکیل دادند.

زنان استان کهگیلویه و بویراحمد از مادرانی که فرزندانشان را برای حفظ این آب و خاک فداکردند یاد گرفتند باید برای حفظ خاک و طبیعت فداکاری کرد و این چنین از مادرانشان آموختند که اگر مردان برای حفظ طبیعت به دل کوه زدند آنان در پشت صحنه برای پشتیبانی حاضر باشند و اثبات کنند زنان در تاریخ این سرزمین نقشی درخشان داشتند و دارند.

نویسنده:مریم پارسا