افتونیوز|  یادداشت مخاطبان

فیلم جلسه‌ی اخیر و صحبتهای آقای تاج‌گردون، نماینده‌ی گچساران و باشت در فضای مجازی موجود است و متن‌هایی دیدم که به حق سخنان تحقیر آمیز و پرتکبر ایشان را که بار اول هم نیست که چنین میگویند،نقد کردند. ما معتقدیم فرد نه که مهم نباشد ولی جایگاه هر فردی را جامعه به او می‌دهد. چرا ما نمی‌توانیم اینطور با مردم صحبت کنیم؟ 

ظاهرن آقای تاجگردون منت سر ما گذاشته‌اند و سرمایه‌گذارانی را از بیرون از استان آورده اند تا برای ما پتروشیمی بسازند. صد در صد خصوصی. توجه داشته باشید که اولا در خیلی از جاهای دنیا و حتی کشور خودمان مردم محلی در برابر ساخت پتروشیمی مقاومت می‌کنند. چون پتروشیمی ها خصوصی هستند و بیشتر از آن چه نفع به منطقه برسانند منطقه را آلوده میکنند. دوم اینکه ۲۵ درصد تولید نفت کشور در گچساران نتوانسته فقر و بیکاری و محرومیت این منطقه را ریشه کن کند، چطور یک کارخانه پتروشیمی قرار است دردی از ما دوا کند؟ سوم اینکه آن سرمایه گذاران خصوصی قرار است از آب و خاک و نیروی کار ارزان ما استفاده کنند و درآمدهای میلیارد دلاری داشته باشند. ما باید سر آنها منت بگذاریم یا آنها سر ما؟

اما در مورد اتفاق روز به اصطلاح کلنگ زنی جوانی که میگوید «به رگبار میبندم» نه از روی قدرت بلکه از استیصال و درماندگی مطلق این جمله را می‌گوید. چون این جوان درد بیکاری و بی‌پولی و بی‌قدرتی را تا مغز استخوان حس میکند. این جوان این آگاهی را دارد که اگر شانس بیاورد و بتواند با ده واسطه به جناب تاجگردون وصل شود و به عنوان یک نگهبان استخدام شود بیشتر از یک حقوق بخور و نمیر و از آن کمتر هم گیرش نخواهد آمد. مارکس در جلد اول کاپیتال امثال این جوان را « مازاد نسبی نیروی کار» مینامد. یعنی نیرویی که میداند برای زنده ماندن مجبور است مورد بهره‌کشی مضاعف قرار گیرد. از اینجاست که فریاد میزند. اما در مورد آقای تاجگردون، ایشان در پشت آن تریبون هم نماینده‌ی سرمایه‌ی خصوصی، هم نماینده‌ی مردم در مجلس و هم نماینده‌ی حاکمیت در منطقه است. چون پرقدرت ترین فرد گچساران و باشت در امور اجرایی و بودجه و عزل و نصب است. 

این نقش‌های چندگانه و  استیصال آن جوان و مردم منطقه است که دلیل یک وارونگی در این جامعه‌ی محروم شده و باعث می‌شود آقای تاجگردون با عتاب و خطاب با این مردم ناامید و مستأصل که تا دیروز از آنها رأی گدایی میکرد، حرف بزند و شگفتا که کسی که با رأی مردم به مسند نشسته آنها را تهدید میکند که ترکشان میکند.