افتونیوز| هر سال در آغاز سال مالی و جلسات کمیته‌های برنامه‌ریزی، مسئولان از افزایش بودجه عمرانی خبر می‌دهند. اما وقتی به میدان عمل می‌رسیم، نه در خیابان‌ها و نه در پروژه‌ها، اثری از این افزایش دیده نمی‌شود. نه توسعه‌ای، نه تغییری.

در تمام طول سال، گلایه از نبود اعتبار نقل محافل اداری است. با این حال، خبر اخیر تاجگردون مبنی بر باقی‌ماندن مبالغ قابل توجهی از اعتبارات عمرانی در حساب ادارات تا دو ماه مانده به پایان سال مالی، نه‌تنها جای تعجب دارد، بلکه پرسش‌های اساسی را هم پیش روی افکار عمومی می‌گذارد.

ادارات موظف بودند تا پایان اسفند پروژه‌ها را تعیین، مناقصات را برگزار و پیمانکاران را مشخص کنند. حالا که این اتفاق نیفتاده، سوال اینجاست: آیا دلیلی برای تعریف پروژه نبوده؟ یا مبالغ در حساب‌ها، بدهی معوق به پیمانکاران است؟ یا شاید... ناتوانی در برنامه‌ریزی؟

با هر فرض، این ارقام را نمی‌توان نادیده گرفت. باید بررسی کرد که کدام اداره عملکرد فعال‌تری داشته و کدام نهاد، سهم خود را در این رکود عمرانی ایفا کرده است.

شفاف‌سازی این موضوع تنها یک مطالبه عمومی نیست، بلکه ضرورتی برای پیشگیری از تکرار یک چرخه ناکارآمدی‌ است.