هیچ‌کس نمی‌تواند مشکلات زیرساختی کهگیلویه را کتمان کند. این شهرستان در سال‌های گذشته با کمبودهای متعددی در حوزه‌های آب، راه، کشاورزی، اشتغال و صنایع تبدیلی مواجه بوده است؛ کمبودهایی که بخشی از آن به طولانی‌شدن روند اجرای پروژه‌های مهم و نیمه‌تمام بازمی‌گردد. پروژه‌هایی که در صورت تکمیل و بهره‌برداری، می‌توانند چهره اقتصادی و اجتماعی شهرستان را به‌طور جدی تغییر دهند و زمینه‌ساز یک تحول بزرگ در منطقه باشند.

در میان همه طرح‌های زیرساختی، پروژه‌های آبی جایگاه ویژه‌ای دارند. کهگیلویه از ظرفیت‌های قابل‌توجهی در حوزه کشاورزی برخوردار است، اما کمبود آب پایدار و نبود شبکه‌های مناسب انتقال و توزیع، مانع استفاده کامل از این ظرفیت‌ها شده است. تأمین آب مورد نیاز اراضی کشاورزی، علاوه بر افزایش سطح زیرکشت و بهره‌وری تولید، می‌تواند زمینه توسعه باغداری، دامداری، صنایع غذایی و صنایع تبدیلی را فراهم کند.

رونق کشاورزی بدون ایجاد صنایع تبدیلی، اثرگذاری کامل خود را نشان نمی‌دهد. زمانی که محصولات کشاورزی در داخل شهرستان فرآوری، بسته‌بندی و روانه بازار شوند، ارزش افزوده بیشتری نصیب تولیدکنندگان و مردم منطقه خواهد شد. این روند می‌تواند به ایجاد فرصت‌های شغلی، کاهش خام‌فروشی، افزایش درآمد روستاییان و ماندگاری جمعیت در روستاها کمک کند. به همین دلیل، توجه به پروژه‌های آبی صرفاً یک اقدام عمرانی نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده اقتصادی و جمعیتی کهگیلویه است.

پروژه‌های آبی کهگیلویه به دلیل گستره اثرگذاری و نقشی که در توسعه کشاورزی و تأمین آب شهرها و مناطق مختلف دارند، باید از اولویت‌های اصلی برنامه‌ریزی شهرستان و استان باشند. مهم‌ترین این طرح‌ها عبارت‌اند از:

- آبرسانی از سد کوثر به شهرهای دهدشت، چرام، سوق و لنده 

- آبرسانی از گندمکار به بخش‌های چاروسا و دیشموک 

- توسعه سد کوهبرد و استفاده از منابع آب آن برای کشاورزی، همراه با کانال‌کشی 

- اتمام سد سرپری، توسعه شبکه‌های پایین‌دست و استفاده از آب آن برای کشاورزی

 - اجرای طرح آبرسانی به حومه غربی که می‌تواند زمینه آبیاری هزاران هکتار از اراضی کشاورزی را فراهم کند

هرکدام از این طرح‌ها به‌تنهایی می‌توانند بخشی از مشکلات موجود را کاهش دهند، اما تکمیل هم‌زمان و هدفمند آن‌ها، آثار بسیار بزرگ‌تری ایجاد خواهد کرد. برخورداری از آب پایدار به معنای امکان برنامه‌ریزی بلندمدت برای کشاورزی، توسعه باغ‌ها، ایجاد واحدهای فرآوری، افزایش تولید و جذب سرمایه‌گذاری است.

ادامه این مسیر، بیش از هر چیز توجه جدی آب منطقه‌ای و سایر ادارات کل را می‌طلبد. بدیهی است که در شهرستان کهگیلویه ظرفیت اجرای طرح‌های بیشتری نیز وجود دارد، اما واقعیت این است که در شرایط فعلی، اولویت اصلی باید اتمام پروژه‌های نیمه‌تمام باشد؛ چرا که هر تأخیر بیشتر، هم هزینه‌ها را افزایش می‌دهد و هم موجب فرسایش فنی، فرسایش اعتباری و حتی فرسایش امید مردم می‌شود.

تجربه نشان داده است که پروژه‌های بزرگ آبی، اگر در زمان مناسب به سرانجام نرسند، به‌جای آنکه به فرصت توسعه تبدیل شوند، سال‌ها در چرخه کندی، توقف و نیاز دوباره به بازنگری گرفتار می‌شوند. از همین رو، تکمیل پروژه‌های آغازشده باید در صدر برنامه‌ها قرار گیرد تا شهرستان هرچه سریع‌تر از منافع واقعی آن‌ها بهره‌مند شود و مسیر توسعه با سرعت بیشتری دنبال شود.

در این میان، نقش فرماندار بسیار کلیدی است. فرماندار باید مطالبه‌گر جدی این مطالبات از مدیران دستگاه‌های اجرایی شهرستان باشد و اجازه ندهد موضوعات مهم آبی در حد گزارش و وعده باقی بماند. از سوی دیگر، مدیران شهرستان نیز باید این نگاه را داشته باشند که صرف مکاتبه کافی نیست، بلکه باید با پیگیری مستمر و مؤثر، موضوع را از مدیران کل مربوطه دنبال کنند تا تخصیص اعتبار، رفع موانع اجرایی و تسریع در روند تکمیل طرح‌ها محقق شود.

اگر این زنجیره مطالبه‌گری و پیگیری به‌درستی شکل بگیرد، می‌توان امیدوار بود که پروژه‌های نیمه‌تمام آبی کهگیلویه از وضعیت بلاتکلیفی خارج شوند و به نقطه بهره‌برداری برسند؛ نقطه‌ای که می‌تواند آغازگر یک تحول واقعی در کشاورزی، اشتغال و معیشت مردم شهرستان باشد. توجه به این طرح‌ها و قرار دادن آن‌ها در اولویت برنامه‌های اجرایی، کمک بزرگی به آینده کهگیلویه خواهد بود؛ آینده‌ای که در آن منابع آبی به جای راکد ماندن، به موتور محرک تولید و توسعه تبدیل می‌شوند.