ماجرا از یک دعوت ساده شروع شد؛ دعوتی که نشد. شورای اطلاع‌رسانی دولت قرار بود صدای دولت در استان باشد، اما نخستین نشست آن نشان داد که این شورا یا خواب است یا به عمد در سکوت نگه داشته می‌شود.

امین درخشان، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، همزمان دبیر شورای اطلاع‌رسانی دولت در استان است. همان مدیری که باید گفتمان دولت پزشکیان را در استان تبیین کند، اما از ماه‌ها پیش تاکنون، حتی اعضای حقیقی معرفی‌شده این شورا را هم به جلسه دعوت نکرده است. چهار عضوی که به پیشنهاد و معرفی استاندار ابلاغ گرفتند؛ افرادی مانند مدیرمسئول پایگاه خبری افتوخبر و مدیر گروه رسانه‌ای تابش که از خبرنگاران و فعالان شناخته‌شده و از اعضای ستاد پزشکیان بودند.

دعوتی که نشد

عدم دعوت این افراد به نخستین نشست شورای اطلاع‌رسانی، یک بی‌توجهی ساده نیست. این رفتار نشان می‌دهد که مدیرکل ارشاد، احتمالاً رضایتی از حضور همراهان دولت در ساختار اطلاع‌رسانی استان ندارد. نتیجه چیست؟ ضعف آشکار در مدیریت ارتباطات دولت و شورایی که باید تبیین‌گر گفتمان پزشکیان باشد، اما خودش در حاشیه مانده است.

مدیری که با دولت زاویه دارد

پرسش اصلی این است: آیا کسی که خودش همراهی روشنی با اصول حاکم بر دولت فعلی ندارد، منصوب دولت قبل است و حتی شائبه‌هایی درباره حمایت ویژه از ستاد جلیلی درباره او مطرح شده، می‌تواند در ابلاغ و ترویج گفتمان دولت پزشکیان مؤثر باشد؟

طبیعی است که مدیران برخی بخش‌ها مانند آبفا یا راهداری، که ماهیت کارشان چندان به سیاست‌های کلان گره نخورده، بتوانند با رویکردهای سیاسی متفاوت به کار خود ادامه دهند. اما در حوزه فرهنگ و ارشاد، ماجرا فرق می‌کند. اینجا مستقیم با ذائقه عمومی، باورمندی اجتماعی و افکار عمومی سر و کار داریم. مدیری که با گفتمان دولت زاویه دارد، نمی‌تواند زبان دولت شود.

شورایی که بعد از دو سال تازه برگزار شد

نکته تلخ‌تر اینکه شورای اطلاع‌رسانی دولت در استان، بعد از حدود دو سال از عمر دولت و هشت ماه از معرفی اعضای حقیقی، تازه نخستین نشست خود را برگزار کرده است. باید پرسید چرا تاکنون این نشست‌ها برگزار نشده بود؟ آیا دبیر شورا عمداً آن را معطل گذاشته است؟ آیا استاندار و مجمع نمایندگان دولت از خود نمی‌پرسند که چرا صدای دولت در استان این‌قدر دیر و این‌قدر ضعیف شنیده می‌شود؟

نشست‌هایی که مهندسی شد

رویکرد مهندسی‌شده مدیرکل ارشاد فقط به شورای اطلاع‌رسانی محدود نیست. او در نشست‌های روز خبرنگار در دو سال اخیر مجال صحبت به همراهان دولت نداد و در جلسه با وزیر ارشاد نیز خبرنگاران حامی ستاد پزشکیان را حتی به‌عنوان یک رسانه هم دعوت نکرد. این‌ها نشانه‌های یک مدیریت بسته است؛ مدیریتی که به جای تبیین گفتمان دولت، بیشتر به حاشیه‌رانی منتقدان و همراهان دولت شباهت دارد.

حالا استاندار باید بپرسد

از هر زاویه‌ای به موضوع نگاه کنیم، درخشان نمی‌تواند تبیین‌گر سیاست دولت و دبیر شورای اطلاع‌رسانی دولت در استان باشد. عملکرد فرهنگی او در دولت‌های رئیسی و پزشکیان قابل دفاع نبوده است. زمان آن رسیده که استاندار، به‌عنوان رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت، از دبیر شورا بپرسد:

چرا اعضای حقیقی شورا به نخستین نشست دعوت نشدند؟ چرا شورای اطلاع‌رسانی دولت در استان این‌قدر دیر و این‌قدر بی‌اثر برگزار شد؟ مدیرکلی که با گفتمان دولت زاویه دارد، چگونه می‌تواند مجری گفتمان همان دولت باشد؟

سکوت در برابر این پرسش‌ها، یعنی ادامه ضعف در اطلاع‌رسانی دولت. و ادامه حضور مدیری که نمی‌تواند زبان دولت باشد، یعنی هزینه‌ای که مردم و حامیان دولت می‌پردازند.