« چاله ی سرد » در سوگ شاعر فقید «دکتر حمزه ولوی» تَولِ چپ ایزنه مِن ده امروز ده وَبَرکِرده جمَی سِه امروز الغچین زلفه بریده وَی عید دَس وَ زِندَی دَ کشیده وَی عید عیده و رنگَ بهارش نیسی پولکَه سَریَه کنارش نیسی خنده سر لَو گل نارش نیسی حال دم رود تغارش نیسی شور و حالی منِ وارش نیسی رقص دم مشک و ملارش نیسی گل باوینه لچک نینه وَ سر کَرَه دُز زلفله نیبویه وَ در نیکنه سیرمه نرگس تِیَلَه گزگزوک ایگزه پَی کیچه یله الغچین پُر تِیَلِش اَو داره تُل وَ تُل دل پرَه گورَو داره الغچین عیدهَ تِیَش نَی امسال نیکنه کُر وَ بغل تَی امسال آخه عید اومه،کُرِش سر نزه،نه! حمزه چی پار یه دَو در نَزَه،نه! حمزه چی پار سرَ مال نزَه دور بی رَشتَه پر و بال نزه هیچَه ای کیچه یلِش سرنکشی دَس وَ سر زلفل شَودَر نکشی جِمِتَ چاله ی همسا ندزی گُله سر دَهسَل حَوشا ندزی شعر سی چَرتَل باوینه نگُه شعر سی پایَل پُرپینه نگه دو کلو دور یه چالَی ننشهس حونه ی عامه و خالی ننشهس زِر خلَل چاله تِر اَنگِشت نگشت پهلیَ پهلیِ بَهلِشت نگشت الغچین چین سرِ چین نیکنه دَ دلخشی اسبشه زین نیکنه‌ دَ عید هم صحبَه پسین نیکنه‌ دَ جومه ی سَوزَه زمین نیکنه دَ الغچین نه دَ تِیَش بُر نیبو دونه که هیچ کُر،ای کُر نیبو الغچین! چشم تو روشن،سَی کن! عیده، اومَه گُلَ گلشن،سَی کن! مُشتلُق! اومه کُرِت،باور کن دره کن واز،غمه پرپر کن ها !کُرِت اومه، دَ نیوَرگَردِه شاکُرِت اومه، دَ نیوَرگردِه ها! دَ دِر نیکنه ،تَیت ایمونه تا ابد شعرشه سیت ایخونه الغچین! تَیت بشونِش مثِ پار داغ او سالَل دیرینه درآر الغچین! وهُل تو پیرابی و سُهت مِنِ او شهر اسیرابی و سُهت اوقَیَر هی وَ تو دیرابی و سهت تا وَ زِندَیش دَ سیرابی و سهت الغچین! وهل تو سایَش چه خشه سایه ی وهل تو پُر تَو و تشه شاعره،شاعره،حالش نخشه شَو و رو تشنه یه، تِشنَی عطشه الغچین! وهل تو شعرش تَووَه شاعره،دلشهَ زلالی اَووَه سایه سیشَه رز و گردو نزنی عاشق خَو وَ زرِ افتووَه الغچین! وهل پُرَه دیواره دور تا دور دلش دیواره شعرلِش مَه مِنِ شَویَل تاره مرهمِ دِهلَلِ گورَوداره الغچین چاله ی سردی داره الغچین دل پره دردی داره الغچین شِنگ وَ ریش ایزنه هی وَ جگر بَرد پلیش ایزنه هی الغچین حال وَ حالش نیسی رمقی دم پر و بالش نیسی الغچین نه، دَ تِیَش بُر نیبو دونه که هیچ کُر،ای کُر نیبو « مجید تقی زاده »