سخن از یک تعهد جهانی بارها شنیده ایم. « برجام » نهالی نو رس، و نقطه ای عطف، و فصلی نو در آینده ی روشن دهکده ی جهانی. « برجام » حکایت مفصل اراده پولادین یک ملت، در برابر حصار تنگ تحریم های غیرانسانی، و غروب تمامیتخواهی ابرقدرتها. « برجام » پایان جنگ های لفظی تکراری و ملال آور، و تهدیدات پوشالی جهانی در برابر اراده ها. « برجام » نماد دوستی و صلح ملل و جهان امن، و سدی ناگسستنی در برابر ظلمت افراط و خشم و خصم های بی پایان. « برجام » اندیشه ای ضد گلوله و ضد شعله های جنگ انسان سوز، و اندیشه ی دریدن زنجیر بردگی انسان قرن ۲۱ از قعر ظلمت. « برجام » خودنمایی خورشید از پشت ابرهای سیاه، و امید خنده های مرده، و آرزوی سفره های بی شام انسان های بی پناه، و رها شده در طوفان هستی. « برجام » رهایی از مرزها و منع ها، پایان غرب و شرق ، پایان سیاه و سفید ، و پایان دوستی های آلوده بنیان کن است. آری، « برجام » در هم شکستن سکوت و ظلمت، و طلوع آفتاب زندگی، و سرود فتح، و اندیشه ای نو برای برپایی ایرانی نوین است. آری، برجام یک تفکر است.