به نام خدا عدم توجه به نیاز های روز جامعه خصوصا نیاز های اجتماعی جوانان تغییر طلب، مسبب اصلی گسست های فاحش اتحاد اصولگرایان و عدم توفیقشان در سال های76، 92، 96 و (حتی 84) بوده است. این رشته شدن تدریجی ریسمان افکار اصولگرایان و همچنین غافل ماندن از ترسیم یک استراتژی قوی در بدست آوردن دل توده ی مردم، باعث اتحاد معتدلین و اصلاحات شد. با این حال ضمن داشتن درایت و کیاست خردمندان اصلاحطلب و استفاده از ضعف طیف مقابل در جذب اعتماد مردم، باید پذیرفت آنها نیز آنچان که باید در رفع نیاز های گروه عظیمی از مردم خصوصا اقشارکم درآمد و ضعیفی که از حربه های تشنگان قدرت و اتفاقات عجیب و غریب سیاسی در داخل و خارج بی خبرند؛ موفق نبوده اند. سران و به تبع آن بدنه ی اصلاحات بعد از 20 سال در تقویت احزاب و همچنین در جلوگیری، به چالش کشاندن و برخورد با خوی اشرافیگری آقا زاده هایی که فقط با انتقال سینه به سینه یک واژه به نام "اصلاحات" از پدرانشان اصلاحطلب شدند و به کرسی ها تکیه زده اند، موفق نبوده اند. حال که نقطه ی ثقل اعتدال و اصلاحات  دولت دوازدهم شد، لازم است: -بیش از پیش  فضای ارائه ی انتقادات، آزادی بیان و مطبوعات برای مخالفین  و موافقین باز شود. -هر ایرانی بتواند به راحتی در هر کجای سرزمین خود برای احقاق حقوقش فریاد بکشد. -کارگران، عوام، محصلین بیکار و اقشار مختلف جامعه باید حقوق شهروندی را در عمل تجربه کنند. -سد راه های فعالیت های مدنی و اجتماعی، سمن ها و مهمتر از آن احزاب برداشته شود. - همت شود تا سهم مردم از شادی کمتر از سهم و وزن دغدغه های فراهم کردن نیازی های ابتدایی زندگیشان نباشد. -تشکل ها، اتحادیه ها، تعاونی ها و سندیکاها برای اعتراض در برابر ضایع شدن احتمالی حقشان هراسی نداشته باشند. و هزاران خلا اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به پشتوانه ی این حمایت و حضور در صحنه ی مردم برطرف شود. -تلاش برای جذب رضایت و اعتماد قشرمستمند جامعه مضاعف شود. که اگر چنین شود مطمئن هستیم 'تکرار میکنم' های 4 اسفند 94 و 29اردیبهشت 96 همچنان قدرت نرم خود را دارند، در غیر اینصورت- این ریسمان اصلاحات است که باید شاهد گسستنش باشیم.   شهریار_جمالی