"به مناسبت ۲۹ خرداد " پیش کشیدن مفاهیمی همچون" الیناسیون" و سعی بر توجه دادن مردم به موضوعاتی همچون" از خود بیگانگی" و "بازگشت به خویشتن" در ابتدا با ‌زبان و قلم دکتر علی شریعتی در جامعه ی ما آغاز شد. او بود که "علی ابر مرد تاریخ" "حسین وارث آدم " " فاطمه" "ابوذر" " سلمان " "زینب" "حج" و حتی مفاهیمی همچون "عشق " و دوست داشتن"را از زیر خروارها تن تقلید و خرافات بیرون آورد و در قالب حقیقی خود به جامعه نشان داد. تا جامعه یی ما با تکیه بر ارزشهای حقیقی خود، راه پر پیچ و خم انقلاب ارزشی و مردمی را به خوبی طی کند. این تنها یک وجه از آن شخصیت بزرگ دکتر علی شریعتی است که او را هر دهه و هر نسل متجلی تر و پر فروغ تر از پیش به ما معرفی میکند. بازگشت به خویشتن و احراز هویت، برگشتن به گذشته نیست!و خود شناسی اولین قدم در راه کمال و رسیدن به خداشناسی است .این جمله ها شاید در گذر زمان و استعمال بیش از حد معنای حقیقی خود را از دست داده اند. اما واقعیت و بدیهیاتی هستند که گذر از آنها غیر ممکن است. ما رفته رفته به سمت تبدیل شدن به سمت قومیتی بی خاستگاه ،بی زبان ،بی فرهنگ و بی هنر می رویم چرا که تمایلی به حفظ هیچکدام نداریم. کودکانی که به زبان مادری سخن نمی گویند ترانه ها و موسیقی متروک و مطرود،لباس ،بافت شهری، اشتغال، آداب اجتماعی،نام گذاری، تغییر نام ها و همه و همه از "الینگی" و مرگ دسته جمعی قومی خبر می دهد که تمدن ایران، بخشی از فرهنگ غنی خود را مدیون آنهاست. مضاف بر این سیاستگذاری های انجام شده در هیچ ساحتی کارشناسی شده و تاثیر گذار نیست. ساختار هر فرهنگی خصوصا فرهنگ فربه و غنی تمدن ایران در حضور فعال خرده فرهنگ هاست. از بین رفتن یک گویش یا لهجه تزلزل بزرگی را در آن فرهنگ در پی خواهد داشت. پس نه تنها ما بلکه تمام فارسی زبانان به شعرها و شروه های ما و در کل به این فرهنگ بومی نیاز دارند. ثمره ی چهار دهه سیاست گذاری و تلاش برای صنعتی شدن استان، بدون توجه و مشورت با اهالی فرهنگ و هنر و بدون توجه به تاریخ و خاستگاه این مردم، ما را دستخوش تغییرات جدی کرده و نتیجه ی آن مرگ تدریجی باورها و اعتقادات، آداب و رسوم، بیکاری، فقر گسترده و میلیاردها تومان سرمایه گذاری در شهرک های صنعتی ورشکسته و متروک بوده است. همچنین تلاش های فرهنگی بیشتر جنبه ی آماری داشته و تقریبا هیچ کار جدی انجام نمی گیرد. بعنوان نمونه حجم بالای آثار مکتوب در حوزه ی تاریخ و ادبیات فولکور استان بدون استفاده از منابع حقیقی و دقیق زیر چاپ می روند. بازگشت به مسیر اصلی آنچنان دور و ناممکن نیست. توجه به صنعت گردشگری و صنایع دستی و سرمایه گذاری در این زمینه برای ایجاد اشتغال پایدار و حفظ محیط زیست و همچنین تلاش برای حفظ و احیای آداب و رسوم و سنت ها نه با نسخه های سیاسی و به دست مدیران بلکه با قدرت دادن به انجمن ها، سازمان های مردم نهاد، اهالی فرهنگ و هنر و ایجاد فضای نقد و بررسی عملکرد ها و آثار تولیدی میتواند راهگشای مناسبی برای این مشکلات باشد. همچو آیینه مشو محو جمال دگران از دل و دیده فرو شوی خیال دگران در جهان بال و پر خویش گشودن آموز که پریدن نتوان با پر و بال دگران "اقبال لاهوری"