مدت زمانی است که شهروندان یاسوج شاهد خودنمایی یک باره و سریع الخلقه المان ها و نمادها و حتی میادینی می باشند که نه در ظاهر و نه در باطن با تعاریف و استانداردهای شهری ، اقلیمی ، فرهنگی و حتی باورهای عامیانه شهروندان هم خوانی و مطابقت ندارند . قبل از نقد این میدان ها خوب است به پاره ای از تعاریف ها و استانداردها اشاره کرد . هرچند هدف این یادداشت وارد شدن تخصصی به حیطه شهرسازی و معماری و تقسیم بندی های ارائه شده در حوزه موضوع مورد بحث نیست و نگارنده با بیانی ساده که کلیه مخاطبان و شهروندان بدان آشنا هستند به موضوع پرداخته است، ولی ذکر کلیاتی در این باب اجتناب ناپذیر است . میدان در تعریف شهرسازی بخشی از فضای شهری است که عرصه نمایشی است برای زندگی یک شهر . در واقع میدان محلی است انسان گذر که تعاملات ، مناسبات ، تجمعات و خاطره بازی های شهروندان در آن اتفاق می افتد . مکانی که با احیای ارزش های انسانی و اجتماعی از طریق طراحی آیتم های شهری مانند آبنما،المان ،سایه بان ها و مبلمان شهری مناسب می کوشد به کاربران حس برتری ، غنا ،عزت ،احترام و در نهایت وابستگی به مکان را بدهد . اشتباهی که رایج شده است اطلاق نام میدان به فلکه می باشد . فلکه عبارتست از گشودگی در تقاطع محورها و جزیره ای در وسط این گشودگی ، عملکرد غالب آن توزیع حرکت خودروها است و آنچه در طرح فلکه مطرح نیست حضور انسان است ولی در میدان محور انسان است و طراحی ها حول آن شکل می گیرند . حال اگر به فرض این اشتباه رایج را هم بپذیریم به مسئله مهم باورپذیری و حس تعلق خاطر به میدان خواهیم رسید . واقعا" آیا شهر یاسوج دارای هویت شهری یا شاخص های قابل اتکا در زمینه های فرهنگی ، مذهبی ،طبیعی ، توریستی ، ارزشی و ساده تر از همه باورهای عامیانه نیست که بتوان به عنوان نماد و نشانه های غنی از آن ها در طراحی استفاده کرد. آیا حال که با وجود شهرسازان و معماران توانمند در شهرمان ، قحط المعمار و شهرساز شده است نمی شد همانند سایر شهرها طراحی میدان های اصلی شهر را به مسابقه گذاشت که خیل طراحی های ضابطه مند و زیبا با شاخص های ذکرشده به طرف شهرمان سرازیر شود ؟؟ حتی اگر نیت طراحان و مجریان نمادها و نشانه های شکل گرفته در شهر کمک به زیبایی شهر باشد می شد که این هزینه ها را با تلفیق علم و هنر در مسیر بهتری هدایت کرد و ضمن حفظ نام تثبیت شده میدان ها در جهت شاخص کردن و اثرپذیرتر کردن آن ها گام برداشت و تعاریف جدید برای میدان ها را در سایر نقاط فاقد نماد و المان اجرا و عملی کرد . مگر نه این است که با وجود تغییر نماد و حتی تغییر دراسم بعضی از میدان ها هنوز نام قبل آن ها استفاده می شود و این تضاد در نام و نماد فقط باعث سردرگمی وتشویش بین مسافران خواهد شد؟ امید که با تعامل با صاحبان دانش در زمینه شهرسازی ومعماری بتوان به نیت های خیر و تلاشهایی که برای زیبایی شهرمان می شود سمت و سوی علمی و قابل پذیرش داد تا همه شهروندان از احساس خوب زندگی در یک شهر طراحی شده لذت ببرند و بتوان شهرمان را به واسطه ظرافت و زیبایی شهری به ایران معرفی کرد.