دراز است دست فلک بر بدی همه نیکویی کن اگر بخردی چو نیکی کنی، نیکی آید برت بدی را بدی باشد اندرخورت مکن بد، که بینی به فرجام بد ز بد گردد اندر جهان، نام بد هراس از زلزله آنچه که امروزه در هر محفلی روی می آوریم سخن خطر زلزله است ، زلزله ای که زندگی همه مردم‌ را مختل کرده ، فضای اضطراب و پریشانی حال هوای دل این مردم را خون آلود کرده است  ، آنقدر حالشان پریشان شده که خوابشان هم کابوس بار شده است ، شبی که با ترس و استرس نباشد نیست ، شبی که آرامش بر قلب و روح این مردم استوار باشد نیست ، انگار که این لرزه ها‌ همراه شده است با پاهای لغزان ما بداقبالی این مسئله از آنجایی شروع می شود که نه می دانی کی می آید و نه می دانی با چه قدرتی می آید تنها مانده ای که  چطور از دست این مصیبت فرار کنی هیچکس نمی داند حکمت این غول‌ به نام‌ گسل  چیست که زمین راه همچون گهواره می چرخاند کسی نمی داند سر گذشت همه ما چه می شود یا چه خواهد شد ، این امتحان عملیست از جانب پروردگار یا شکایت زمین ازما ولی شرافت و کرامت  زمانی از بین می رود که  در یک جامعه انسانیت نباشد ، انسانیت است که فرق می گذارد بین آدم و جانوار انسانیت است که جامعه را با حق و حقیقت آشنا می کند .انسانیت است که بذل بخشش را در جامعه می گستراند و ما طعم انسان بودن را لمس می کنیم . متاسفانه در شرایطی که  این شهر نیاز به خویشتن داری و انسان دوست یست عقاید عده ای عقده گشا تفکر پوج و غلط خودشان را برشانه این مردم سوار  می کنند که موجبات حزن حسرت محنت این مردم می شود . و ذلت زلزله را بیش از وقوع سخت تر می کنند . عده ای با قیمت گزاف چادر می فروشند و تا می توانند در این روزها منفعت می جویند تا آنجا که قشر کم بضاعت جامعه را زیر قرض یا سرما و باران نگه می دارند و آنقدر بی انصافی در آنان  موج می زند که گویی آخر دنیاست . ستاد بحرانی که حال خودش هم بحرانیست ، و منتظر معجزه اند که ابهامات را برروی چشمانشان پاک کند ، و بپذیرند که وظیفه اساسی این ستاد آمادگی در مقابل حوادث است . آنطرف تر هلال احمری که به هلال آخر بیشتر شبیه است و حسابش باخودش و مردم معلوم نیست . یکی را با یک تلفن چادر می دهد و یک دردمند را هم با بی اعتنایی پاسخ می دهد این وسط صندلی های هم هستند  که مسولانشان ساز بی مسولیتی را کوک کرده اند و با افتراق فقط نگاه می کنند ،گویا مسولان مان نوشی بعد ازمرگ هستند ، که با بهره گیری ازرسانه شکل و شمایل پیدا می کنند،حال چه با شایعه چه باحقیقت نباید مسئولی پاسخگویی این هرج مرج شوند و این چنین آسیب های را قبل از وقوع حادثه رفع کنند.که ناکارامدی خودشان به‌یک حادثه تلخ بدل نشود.