قبل از هر چیز سپاسگزارم از احسان گنجی عزیزم بخاطر این کارتون زیبا که کار مرا راحت کرد. تا بتوانم بهترین و گویا ترین تصویر را در کنار پیام کوتاهم قرار دهم. خلاصه مطلب و لب کلام همین تصویر اولی است. این بخش از نوشتار، مخاطبم را در ذهنم نسل چندمی ها از جمله برادر زاده ام قرار می دهم تا به زبان ساده اهمیت حرفه خبرنگاری را بازگویم . که البته سایر عزیزان خود بزرگ و دانا یند. عزیزم. دزدی و تاریکی ملازم هم اند. همانطور که صدسال پیش دزد سر گردنه منتظر آمدن شب می ماند تا به طراری برود و راه بر کاروان ببندد، امروز هم دزدان عزیز هزاران ملیاردی کشورمان، تاریکی را بر روشنی ترجیح می دهند. که اینجا روشنی همانا «روشنگری» است، و تاریکی هم نبود روشنگری. اگراز بنده کمترین بپرسند چرا کشور مثل امروز را بخود دید؟ پاسخ من یک جمله است «نبود آزادی بیان و مطبوعات آزاد». مادامی که روزنامه نگار آزاده و مستقل در کمین مسول متخلف نشسته تا هر نوع کج روی را در بوق کند و تشت رسوائی دزدان بانک و موسسه اعتباری و دکل و زمین و کوه و دشت و معدن را، از بام بر زمین می افکند، کسی را جرات بر خطا کردن نیست. لکن اگر بهر علت کشتی بان را سیاستی دگر آمد، و خلاف این رویه عمل شد، باید منتظر مصیبت بود. هر جا سانسور و بدتر از آن خود سانسوری بجان مطبوعات افتاد، باید مصیبت عظمی را انتظار کشید، چون آنچه امروز می بینیم. مخاطب عزیزی که ازین کلام برآشفته می شوی! بدان و آگاه باش که هر کاری راهی دارد و هر عملی ابزار خاص خود را می طلبد. اولین لازمه مبارزه با هرنوع فساد، گماشتن نگهبانان بیدار از سوی جامعه است. آن نگهبانان را «خبرنگار» می نامند. و هفده مرداد را که در آن شهید صارمی و تعدادی دیگر جان باختند، ه این مناسبت روز «خبرنگار» نام نهاده اند. پس به باور نگارنده، روز خبرنگار یک روز و ساعات کار او همه شب ها و روزهایی است که جامعه می خواهد شب را به امید فردای روشن برای خود و نسل های آتی ببیند. ای خدا این وصل را هجران مکن سرخوشان عشق را نالان مکن گرچه دزدان خصم روز روشن اند هر چه می خواهد دل ایشان مکن آمین