هفته گذشته ریاست محترم جمهوری به همراه هیئتی ایرانی، سفری کم‏سابقه به عراق داشت؛ سفری که هم دارای پیام‏های سیاسی و هم دستاوردهای اقتصادی بود.

همکاری اقتصادی دولت عراق می‌تواند در کاهش آثار تحریم‏ها موثر بیفتد. به‏رغم فشارهای سیاسی آمریکا، این تفاهم‏ها و توافقات اقتصادی می‏تواند پیام‏های دیگری هم داشته باشد. جهاد دیپلماتیک تیم ایران، می‌تواند با بهبود روابط ما با همسایه‏ها، حلقه محاصره اقتصادی آمریکا را بشکند. تقویت دیپلماسی، می‏تواند مقوم امنیت ملی ما باشد. مانند برجام، به عنوان یکی از میوه‏های دیپلماسی، که توانست ما را از یک تهدید امنیتی برای جهان خارج کند و اکنون مُخلِ اجماع‏سازی علیه ما شود. ما اگر می‏توانستیم از برجام بیشتر استفاده کنیم و راه دیپلماسی سیاسی و اقتصادی بازتر می‌بود بازهم نسبت به اکنون وضعیت بهتری داشتیم. روابط ما با همسایه‏ها اگر بهتر از الان بود، قطعاً آمریکا برای فشار به ایران کار بسیار سخت‏تری داشت. به همین سبب، راهبرد ارتقای سطح روابط با همسایه‏ها می‌تواند در کم‏کردن آثار تحریم موثر بیفتد. سفر عراق از این جنبه بسیار حائز اهمیت است که حاوی پیامی به جهان بود، مبنی بر اینکه عراق نمی‏خواهد در طراحی‏های ضدِایرانی آمریکا همکاری داشته باشد. این دستاورد دیپلماتیک در سایه امنیتی که توسط سردار سلیمانی در عراق برای تیم ایران فراهم بود، بسیار شکوهمند و عزتمندانه نشان داده شد.

آمریکا چندین پایگاه نظامی در عراق دارد و چندین هزارنفر نیروی نظامی در منطقه مستقر کرده است. با این همه، رئیس‏جمهور آمریکا برای حضور در عراق مجبور شد مخفیانه به عراق بیاید و در آخر نیز با وجود درخواست‏های مکررش، هیچ مسئول عراقی حاضر به دیدار با او نشد و در چشم جهانیان تحقیر شد.

اگر امروز دیپلمات‏ها و مسئولان عالی ما با امنیت کامل و عزتمندانه در منطقه سفر می‌کنند محصول جهاد یارانِ سلیمانی است. این عزت مانند خاری در چشم آمریکا فرو می‌رود و روحیه آنان را خُرد می‌کند. در سایه این امنیت، جمهوری اسلامی می‌تواند ابتکارِ دیپلماتیک داشته باشد. اینکه می‌بینیم نمایندگان سیاست خارجی ما، یعنی دیپلمات‏های وزارت خارجه، می‌توانند در امنیت کامل در منطقه فعالیت داشته باشند و اهداف دیپلماسی جمهوری اسلامی را دنبال کنند، بخش زیادی از آن محصول و مرهون سربازان جان‏بر‏کف ما در بیرون از مرزهای ما است.

شکی نیست که حضور و نفوذ نظامی نمی‌تواند سیاست خارجی به حساب بیاید، اما حضور مشروع نظامی می‏تواند سیاست‏های ما را تا درجه‏ای ایمن بسازد و راه را بر ما هموار کند که نه‏تنها برای سیاست خارجه بلکه برای اقتصاد برون‏مرزی ما هم می‏تواند امنیت تولید کند. در واقع، حضور مشروع و هوشمند نظامی، نه‏تنها امنیت مرزی و ملی تولید می‏کند؛ بلکه می‌تواند به کمک سیاست خارجی و اقتصاد کشور بیاید هرچند جای آنها را نمی‌تواند بگیرد. مانند آن چیزی که در عراق شاهد هستیم؛ نمایندگان سیاسی ما در سایه امنیت ژنرال‏های نظامی‏مان، جلوه‏ای از سیاست عزتمندانه جمهوری اسلامی را نمایش دادند.