سال ۹۸ علاوه بر سال رونق تولید که یک شعار اقتصادی است،سال رخ دادن یک رویداد مهم سیاسی یعنی انتخابات مجلس یازدهم نیز است. انتخاباتی که همواره برای جریانات سیاسی مهم بوده که در این دوره اصولگرایان نگاه ویژه ای به آن دارند تا بلکه بتوانند اکثریت قاطع کرسی های مجلس را نصیب خود کنند. از همین رو،برخی چهره های اصولگرایی گچساران و باشت بطور ویژه تری نسبت به دور قبل تحرکات سیاسی خود را آغاز کرده اند. بنظر می رسد غلامرضا تاجگردون بعنوان یک ضلع انتخابات ادوار اخیر، دچار نوعی دو دلی شده است و برخلاف دور قبل مشخص نیست که او خواهد آمد یا نه.(کاندیداتوری در گچساران و باشت) برخی زمزمه ها از احتمال کاندیداتوری او در شیراز خبر می دهد.بنظر می رسد تاجگردون کمی خسته شده باشد و نیاز داشته باشد کمی از هیاهوی سنگین گچساران و باشت دور شود.او این ماه ها از سوی مخالفان خود بشدت تحت فشار است. مشخص نیست عامه مردم و طرفدارانش اجازه چنین تصمیمی به تاجگردون دهند اما او اگر مصمم است در گچساران و باشت کاندیدا شود باید از هم اکنون قاطعانه اعلام کند. تعلل و تردید ایجاد شده در تاجگردون و اعلام دیرهنگام کاندیداتوری در این حوزه،این فرصت را به رقیبان خواهد داد تا طرفداران نماینده فعلی را با این نگاه که او نخواهد آمد از طریق رایزنی های قومیتی جذب خود کنند. از سوی دیگر تاجگردون با دیر اعلام کردن آمدن یا نیامدن قطعی خود فرصت را از اصلاح طلبان خواهد گرفت که برنامه ریزی لازم جهت رقابت با اصولگرایان را در دستو کار قرار دهند.