این روزها اندک‌‌اندک واکسن‌ها به طرق مختلف از راه می‌رسند و با تبلیغات و هیاهو وارد کشور می‌شوند و آمارشان مرتب در رسانه‌ها اعلام می‌شود؛ این در ابتدا خبر خوشحال کننده‌‌‌ای است چرا که در اوج شیوع بیماری با گونه‌های مختلفش هستیم و هر کورسوی امیدی در این مورد می‌تواند باعث خوشحالی و امیدواری مردم باشد. اما بلافاصله و برطبق سنت همیشگی سروصداها و تخلف‌های معمول سروکله‌شان پیدا می‌شود و واکسن‌ها هم مثل همه چیزها سر از جاهایی دیگر درمی‌آورند. هر کس در هر موقعیتی که مسئول توزیع واکسن به افراد منتظر و مشخص شده است تا می‌تواند قوم و خویش، آشنایان و دوستان خودش را خبر می‌کند و دوز اول واکسن را به بدن می‌زنند. مدیران و مسئولان محلی در شهرها و روستاها هم از این قافله عقب نمی‌مانند. در همین چند روز و در چند گوشه کشور خبرهای گوناگونی دیده و شنیده‌ایم که چه به روز واکسن‌ها آمده است. چندان چیز عجیبی نبود که این کار با این حجم صورت گیرد، به این علت که در اینجا ازین دست اتفاقات همیشه می‌افتد منتها چون شدتش آرام‌تر و مستقیما به مرگ و زندگی ربط ندارد کم‌سروصداتر بوده است. البته همه تخلفاتی که به نوعی در حوزه‌های دیگر رخ می‌دهد هم با زندگی و روان مردم گره خورده است، اما این مورد واکسن از موارد پیشین حیاتی‌تر و تعجب‌برانگیزتر بود. تعجب‌برانگیز به این خاطر که چه چیزی مهم‌تر از این مسئله دخیل در حیات انسان‌هاست که تقسیم و سهمیه‌اش بدون هیچ گونه نظارتی و کنترلی به شکل فله‌‌‌ای انجام شده است. وقتی با این محدودیت واردات واکسن و حساسیت موضوع این همه تخلف روی می‌دهد در موارد دیگر چه خبر است؟ فضای منفی شکل گرفته پیرامون این موضوع و ابعاد آن گوشهای دیگر از فسادهای همیشگی و معمول را نشان می‌دهد./همدلی