فضای سیاسی کشور به خصوص در میان اصول‌گرایان به گونه‌ای تقسیر می‌شود که گویی با نامزدی سید ابراهیم رئیسی، به واسطه جایگاهی که در حاکمیت و در میان جناح اصول‌گرا دارد، او پیروز میدان خواهد بود و ریاست دولت را در اواسط تابستان ۱۴۰۰ برعهده خواهد گرفت، از این‌رو برخی هم اکنون در حال گمانه‌زنی برای جانشین او در مقام ریاست قوه قضائیه هستند.

احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار، در یادداشتی با عنوان «مهمان آیندۀ پاستور مشخص است؟» که در صفحه شخصی خود در تلگرام نوشته است، در این باره اما تردید کرده است:«با جدی شدن حضور سیدابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری، بسیاری از ناظران از هم اکنون او را مهمان آیندۀ ساختمان پاستور می‌دانند.شاید همینطور باشد، اما نه به این سادگی که بسیاری فرض گرفته‌اند.»

زیدآبادی تردیدهایش را هم به پیچیدگی فضای سیاسی ایران و البته روحیات شخصی رئیسی مرتبط می‌داند و می‌نویسد:«در واقع، وضعیت سیاسی در ایران بسیار پیچیده‌تر و بغرنج‌تر از آن است که آینده، کاملاً قابل پیش‌بینی یا امور کلان صددرصد قابل هدایت و کنترل و مدیریت و مهندسی باشد.به واقع آن بخشی از جامعه که به هر دلیلی در انتخابات شرکت می‌کند، ذهنیتِ واحد و از پیش شکل یافته‌ای در بارۀ نامزدهای انتخاباتی ندارد و عوامل بسیاری بر رأی نهایی آنها اثر می‌گذارد.»

زیدآبادی احتمالا با توجه به عملکرد رئیسی در مناظرات انتخابات ریاست جمهوری گذشته نوشت:«از این‌رو، نوعِ صحبت و توان سخنوری و قدرتِ حضور ذهن و نحوۀ استدلال و استعدادِ نکته‌پرانی و میزان هوش هیجانی و حرکات نمایشیِ هر یک از نامزدهای انتخاباتی می‌تواند بر جمعیتِ رأی‌دهنده – به هر تعداد که باشد – اثر بگذارد و آنها را به سمتی خلاف انتظار بکشاند.در حقیقت، قدرت نهایی نامزدها در زیرِ زبان و پشت خطوط چهرۀ آنان نهفته است و سیدابراهیم رئیسی از این جهت، امتیاز کلانی نسبت به رقبای احتمالی ندارد.»

به همین خاطر وی پیروزی رئیسی در این بخش را چندان آسان نمی‌بیند:«برای نمونه اگر شخصی مانند مسعود پزشکیان از فیلتر شورای نگهبان عبور کند، می‌تواند به صورت رقیبی سرسخت برای رئیسی در آید.حتی برخی از اصول‌گرایان اگر در رقابت‌شان با آقای رئیسی جدی باشند، به شرط برخورداری از صفات فوق، می‌توانند وضع را برای او شکننده کنند و چه بسا خود پیروز این میدان شوند.»