افتونیوز - غلامحسین هادیانی نژاد*

هماره خوانده ایم، گفته ایم، نوشته ایم و دیده ایم که هر آنگاه و هر آنجا که عدالت به محاق رفته است، اولین قربانیان بی عدالتی زنان بوده اند! فرقی نداشته و ندارد که این بی عدالتی ها در کدام سرزمین بوده و هست! دردا و حسرتا که در اکثریث قریب به اتفاق جوامع، این نوع نگاه ستمگرانه رایج بوده است! در این اثنا اگر در جامعه ای خصوصا در تاریخ ماقبلِ صده اخیر بعضا نقشی در جامعه ای برای زنان به منصه بروز می رسیده، استثنایی بوده بر اصل؛ مانند پیامبر اسلام که در آغاز رسالت آسمانی، بزرگ بانویی مانند حضرت خدیجه را در عالی ترین درجات تصمیم گیری مورد وثوق و عنایت قرار می دادند...

به یمن آگاهی بشریت و مطالبه گری زنان و همچنین توسعه انسانی، اجتماعی و فرهنگیِ جوامع در قرون اخیر، تا حدود زیادی زنان در زمینه های گوناگون، نقشهای قابل تاملی ایجاد کرده اند؛ خصوصا در امورات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی...

در راستای توسعه جوامع بشری، زنان جامعه بومی ما نیز، در کوران حوادث اجتماعی - سیاسی نقشهایی ایفا کرده اند خصوصا در تحصیلات تکمیلی؛ اما همان نگاه مردسالارانه مجال نقش آفرینی در حد قابل قبول به زنان دیار ما نداده است و در قاطبه موارد اندک ایفایِ نقش بانوان در اموارت، خصوصا در امر شورای شهر و روستا، مطالبه گری خودشان بوده، نه لطف و کیاستِ مردان سیاست...!

جای بسی تاسف است که در اکثر مواقع در راستای همان تلقیِ نابخردانه یِ در درجه دوم بودنِ زنان؛ خود بانوان ما نیز مطالبه گر نیستند و اندیشه خود را با عملکرد مردان سیاست گره می زنند! منجمله در انتخابات اخیرِ شورایِ شهر که عده ای از مردان سیاست بر طبل عدم شرکت می کوبند و بدون نظرخواهی از بانوان، اظهار بر عدم شرکت می کنند! در حالی که با توجه به اصل یکصدم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نهاد شورا یک نهاد سیاسی نیست.

فلذا رسالتِ انسانیِ آن دسته از مردان و زنان نخبه جامعه بر آن است به یاد بیاورند که: ما به زنان سرزمینمان بدهکاریم و حساب زنان را باید از همه نجواها و دعواهای سیاسی و سهم خواهی هایِ قومی و فامیلی جدا کنیم و در این برهه حساس و سرنوشت ساز از تاریخ، همه مردم را به شرکت در انتخاباتِ شورای شهر و روستا دعوت کنیم؛ خصوصا بانوان را که در این سالهای احیایِ شوراهای روستا و شهر کمترین سهم عایدشان شده است...

و زنان بزرگوار ما آگاه باشند که: حق گرفتنی ست و به یاد بیاورند که زمان زیادی از دوران خون بست و دیگر ستم هایی که به واسطه تعصب های قومی قبیله ای بر زنان جاری می شده است نگذشته و قطعا در بازیِ قهرِ با صندوق رای، اولین قشری که دچار خُسران معنادار می شود، زنان دیارمان خواهد بود، چراکه هر چه میزان مشارکت کمتر باشد، اندیشه های قومی قبیله ای که نوعا زن را ذخیره و نیمکت نشین فرض می کنند، خوش اقبال تر خواهند بود در جلوسِ بر کرسیِ پارلمان شهری و روستایی...

تمنایِ درنگ در تفکر

* دبیر حزب کارگزاران سازندگی استان و کاندیدای شورای اسلامی شهر یاسوج