معلوم نیست طبق کدام معیارهای مخارج در بیمارستان های بیرون استان مورد قبول بیمه سلامت و آتیه سازان حافظ نیست و در تمامی موارد تقریباً نصف هزینه‌های سنگین جراحی و بستری بیماران بخصوص بازنشسته ها را به آنان می دهند و در پاسخ به اعتراض فرد بیمار عنوان می شود تعرفه پزشکی ما با آن بیمارستان فرق دارد. جای تعجب اینجاست که در بیمارستان دولتی بیرون استان هر مبلغی از بیمار گرفته شود باز هم بیمه خدمات درمانی یا همان بیمه سلامت عنوان می کند تعرفه آنها با بیمه فرق می کند و نصف و کمتر از نصف مخارج را آنهم بعد از مدتهای زیاد و پاس دادن مکرر به بیمار می دهند. ما کجا زندگی می کنیم، آیا بیمارستان ها و متخصصین بیرون استان جزو این کشور نیستند و وزارت علوم پزشکی بر روند خدمات دهی آنها نظارت ندارد و یا دارد و در استان ما داستان دیگری است. بیماری که تازه از زیر دست جراح مرخص شده و هرگونه تحرکی برای او مضر و خطرناک است چقدر پله های اداره بیمه سلامت و بیمه آتیه سازان حافظ را طی کند تا نرخ نصفه نیمه نصیب او شود. وقتی هر ماه با کمترین وقفه هزینه بیمه درمان و بیمه تکمیلی از حقوق بازنشستگان کم می شود حداقل به همان سرعت برداشت هزینه نصفه نیمه را پرداخت کنید تا بیمار بخت برگشته کمتر پله های ادارات سلامت و آتیه سازان را طی کند و سلامتی اش به خطر نیفتد. کارشناس تجزیه و تحلیل هزینه های درمان هم بیشتر بفکر مردم باشند و تنها هدف شان به نصف رساندن هزینه درمان بیمار نباشد. این شتر فقط پشت درب خانه بازنشسته نمی خوابد بلکه ممکن است روزگاری پشت درب خانه شما بخواب رود آنوقت است که شاید درک کنید بیمار با چه بدبختی هزینه های درمان خود را جمع کرده و اقدام به عمل جراحی نموده است. کمی تفکر بد نیست.