به نام خداوند جان وخرد

گردآفرین؛ بانوی خرد، مهر و وقار

در روزگاری که جهان در پیچیدگی‌های روزمرگی غرق شده، یاد بانویی چون گردآفرین همچون نسیمی است از اصالت و آرامش.

او نه در قصر قدرت و نام، بلکه در کلاس کوچک عشایری آغاز کرد؛ از دهه‌ی پنجاه شمسی، با تخته‌ای ساده و دل پر از عشق، چراغ دانایی را در دل کودکان ایلات فارس روشن ساخت.

معلمی برای او شغل نبود، رسالت بود. او می‌دانست که هر واژه، می‌تواند چراغی باشد در شب نادانی.

گردآفرین، زنی بود با عقل و احساس، همسری همراه و مشاوری خردمند برای همسر خویش، که نوشته‌های او را با دقت و عشق می‌نوشت؛ مادری مهربان که حتی فرزندِ مادرمرده را زیر بال مهر خود می‌گرفت؛ انسانی که مهربانی‌اش مرز نمی‌شناخت 'از خردسال تا پیر، از دوست تا غریبه، همگان از نرمیِ حضورش آسایش می‌یافتند.

او فلسفه‌ی زندگی را از کتاب‌ها نیاموخته بود، بلکه خود کتابِ زنده‌ی فلسفه بود؛ می‌زیست تا نیکی را معنا کند.

همان‌گونه که سعدی فرمود:

کسی نیک بیند به هر دو سَرای

که نیکی رساند به خلقِ خدای

گردآفرین این دو بیت را نه‌تنها بر لوح دل، بلکه بر سنگ مزار خویش نوشت. شب پیش از هجرت ابدی، شعر را بر لب داشت، گویا می‌دانست که زمان، به آخرین صفحه‌ی زندگی‌اش رسیده است.

او رفت، اما نیکی‌اش ماند.

گردآفرینِ امروز؛ بازتابی از گردافریدِ فردوسی است.

در شاهنامه‌ی جاودانه‌ی فردوسی، گردافرید بانویی است خردمند و دلاور، آزاده و آگاه؛

فردوسی با آفریدن او، تصویری ماندگار از زن ایرانی به دست داد، زنی که در کنار مردان، خرد را پرچم خود می‌کند.

"زنی بود برسان گردی سوار

همیشه به جنگ اندرون نامدار

کجا نام او بود گردآفرید

زمانه ز مادر چنین ناورید"

در وجود گردآفرین نیز همین فروغ نهفته بود؛ او میدان زندگانی را چون گردافریدِ اسطوره‌ای به صبوری و دانایی گذر کرد. شمشیرش محبت بود، زره‌اش ایمان، و سنگرش مدرسه‌ای ساده در دامنه‌ی کوه‌های زاگرس.

او نشان داد که زن ایرانی، فراتر از زمان و مکان، پیکرِ مهر و منش است.

از گردافریدِ میدان نبرد تا گردآفرینِ کلاس درس، هر دو نمادِ روشنایی‌اند.

اکنون که جسمش در آرامش خاک است، روحش همچنان در نام نیکش زنده است.

همان‌گونه که سعدی گفت و او با جان فهمید:

"خدا را بر آن بنده بخشایش است

که خَلق از وجودش در آسایش است"

در یادمان ما، گردآفرین نه رفت، بلکه به سپیده‌ای بدل شد که هر بامداد با نام او آغاز می‌شود.

یادشان گرامی.

رفیق همیشه همراه

سهیلا نیک اقبالی