بعضی خبرها را فقط نمی‌خوانی؛با غرور می‌خوانی.

خبر انتصاب دکتر غریب‌پور به عنوان مدیرعامل صندوق توسعه ملی، برای من از همین جنس بود؛ خبری که پیش از آنکه یک حکم مدیریتی باشد، برای فرزندان زاگرس، یک اتفاق غرورآفرین است.

گاهی تاریخ، مردانی را به ما می‌شناساند که نامشان با  ویژگی هایی گره خورده است؛

و چه زیباست  روزگار، مردی از نسل امروز را در میدان مدیریت کشور قرار داده که بتوان برای توصیف ابعاد شخصیتش، از فضیلت‌های همه  بزرگان وام گرفت.

در شجاعت و جسارت، رستم‌وار؛مردی که از میدان‌های دشوار هراسی ندارد و در برابر تصمیم‌های بزرگ عقب نمی‌نشیند.در استواری و مقاومت، آریوبرزن‌وار؛فرزند سرزمینی که کوه‌هایش به او آموخته‌اند در برابر طوفان‌ها ایستادگی کند و برای آنچه به آن باور دارد، تا آخرین قدم بایستد.

در فرماندهی و صلابت، مالک‌اشترگونه؛آن‌گونه که یک فرمانده واقعی باید باشد؛ اهل میدان، اهل تصمیم و اهل مسئولیت، نه اهل تماشای میدان از دور.

در مردم‌داری و حمایت از ضعیفان، یادآور کریم‌خان زند؛بزرگی آنجا معنا پیدا می‌کند که قدرت، فاصله انسان را با مردم بیشتر نکند، بلکه او را به مردم نزدیک‌تر کند.

در اصلاح، تحول و ساختن، امیرکبیرگونه؛مدیری که وضع موجود را سرنوشت محتوم نمی‌داند؛ ساختار می‌سازد، تحول ایجاد می‌کند، راه تازه پیدا می‌کند و برای فردای بهتر، امروز تصمیم می‌گیرد.

و در تدبیر و سازمان‌دهی، یادآور خواجه نظام‌الملک؛زیرا اداره یک مجموعه بزرگ، فقط به شجاعت نیاز ندارد؛ به اندیشه، نظم، ساختار، آینده‌نگری و هنر کنار هم قرار دادن انسان‌ها نیاز دارد.

اما اگر بخواهم همه این تشبیه‌ها را در یک جمله خلاصه کنم، می‌گویم:دکتر غریب‌پور، یکی از همان فرزندانی است که زاگرس می‌تواند به او ببالد.

فرزند دیاری که تاریخش با نام آریوبرزن در حافظه ایران ثبت شده؛دیاری که مردانش به استواری کوه‌هایش شهره‌اند و اگر روزی از ارتفاعات زاگرس به افق نگاه کنی، می‌توانی معنای واقعی ایستادگی، غیرت و سربلندی را بفهمی.شاید راز محبوبیت کم‌نظیر او نیز همین باشد؛اینکه در مسیر مدیریت، فقط پروژه و ساختار نساخت،برای انسان‌ها فرصت ساخت.

بیش از دو هزار نفر به واسطه مدیریت و تصمیم‌های او صاحب شغل و فرصت زندگی شدند؛و پشت سر چنین مردی، فقط یک کارنامه مدیریتی نیست؛دعای خانواده‌هایی است که سفره‌شان با کار فرزندانشان رنگین شده، دعای جوانانی که فرصت ایستادن روی پای خود را پیدا کرده‌اند و دعای مردمی که هنوز نام او را با نیکی بر زبان می‌آورند.و چه سرمایه‌ای بالاتر از این؟رزومه را می‌توان روی کاغذ نوشت؛سمت‌ها را می‌توان در حکم‌ها دید؛اما اعتبار واقعی یک مدیر را باید در زندگی انسان‌هایی جست‌وجو کرد که از تصمیم‌های او اثر گرفته‌اند.

امروز که دکتر غریب‌پور بر صندلی مدیریت یکی از مهم‌ترین نهادهای اقتصادی کشور، یعنی صندوق توسعه ملی، قرار گرفته است، مسئولیتی بزرگ بر دوش او گذاشته شده؛ مسئولیتی در اندازه اقتصاد یک ملت و آینده نسل‌های آینده.

اما من به این انتصاب، فقط از زاویه یک جایگاه اداری نگاه نمی‌کنم.

من به آن به چشم رسیدن یک فرزند زاگرس به یکی از بلندترین قله‌های مدیریت کشور نگاه می‌کنم.

به مردی که مسیر را از پایین آغاز کرد، میدان‌های سخت را دید، تجربه اندوخت، ساخت، تحول ایجاد کرد، انسان‌ها را کنار خود جمع کرد و امروز به نقطه‌ای رسیده که تصمیم‌هایش می‌تواند در مقیاس ملی اثرگذار باشد.

رستم اگر اسطوره پهلوانی ایران بود،آریوبرزن نماد ایستادگی بود،مالک اشتر نماد فرماندهی بود،کریم‌خان نماد مردم‌داری بود،و امیرکبیر نماد اصلاح و تحول؛امروز زاگرس نیز حق دارد به یکی از فرزندان شایسته خود ببالد که در میدان مدیریت ملی، همه این فضیلت‌ها را در کنار تجربه و دانش مدیریتی به میدان آورده است.

این روز، روز افتخار است.نه فقط برای دکتر غریب‌پور؛بلکه برای بویراحمد، برای زاگرس، برای همه کسانی که او را می‌شناسند و برای مردمی که سال‌ها نتیجه تلاش و مدیریت او را دیده‌اند.

جناب آقای دکتر غریب‌پور؛امروز نام شما فقط در یک حکم مدیریتی نوشته نشده است؛امروز نام شما در دل بسیاری از کسانی نوشته شده که به توانایی‌تان ایمان دارند.امیدوارم در این فصل تازه،  شما نیز در میدان بزرگ اقتصاد ایران، با شجاعت، پاکدستی، تدبیر و مردم‌داری، منشأ خیر و تحول باشید.زاگرس امروز به فرزندش افتخار می‌کند.

دکتر غریب‌پور عزیز؛به این صعود افتخار کنید؛چرا که رسیدن به قله ارزشمند است،اما قله‌ای که با شرافت، پاکدستی، تلاش و دعای مردم فتح شده باشد،ارزش دیگری دارد.از صمیم قلب این مسئولیت بزرگ و شایسته را تبریک می‌گویم.به امید آنکه این فصل تازه، آغاز فصل درخشان‌تری از خدمت شما به ایران عزیز باشد.

با افتخار؛محمد حکیم‌الهی