افتونیوز|  در سالیان اخیر شاهد نوعی الگوی رفتاری در رسانه‌ ها هستیم که با تمرکز بر برخورد‌های گذرا و طبیعی میان حیات وحش و فعالیت‌‌های انسانی مانند باغداری، طبیعت‌ گردی و عشایر نوعی ترس از حیات وحش را در جامعه ایجاد کرده‌اند.

این روایت‌های هیجانی در حالی در رسانه و فضای مجازی دست به دست می‌شوند که سالانه شمار زیادی از گونه‌های کلیدی حیات وحش مانند خرس و پلنگ در سکوت رسانه‌ای و دور از چشم افکار عمومی از چرخه زیستی حذف می‌شوند و متاسفانه رسانه‌های رسمی و سایت‌های محلی و‌ گروههای مجازی به شدت روی این مدل اخبار مانور می‌دهند.

‌این نوع پوشش خبری به شکلی غیرمستقیم و ناخواسته بستری برای فعالیت افراد سودجو و ناآگاه فراهم کرده است، افرادی که با سلاح گرم یا استفاده از تله‌ های مرگبار به جای مدیریت تنش  به دنبال شکار و سلاخی بی‌ دلیل و بی رحمانه وحوش بی پناه هستند.

‌برای خروج از این وضعیت و جلوگیری از تنش و مواجه های حیات وحش با زیستگاههای انسانی اتخاذ راهکارهای زیر ضروری به نظر می‌رسید:

۱. ارتقای فرهنگ  و آگاهی های مواجهه: جایگزینی ترس با دانش مواجهه تا ساکنین روستاها، عشایر و باغداران با رفتارهای غریزی وحوش و راهکارهای ایمنی آشنا شوند که در این بین وظیفه نهاد حفاظت محیط  زیست و تشکلرهای زیست محیطی استان با شناسایی کانونهای حادثه و برگزار کارگاههای آموزشی بیش از همگان است..

۲. روایتگری واقع‌گرایانه: عبور از تیترهای هیجانی و ارائه گزارشهای مستند از وضعیت واقعی جمعیت گونه‌ ها و چالش‌ های اکولوژیک آنها توسط رسانه های استانی و افزایش اگاهی زیست محیطی رسانه ها

۳. حفظ و احیای  زیستگاه وحوش: جلوگیری از توسعه زیرساخت‌ های فنی، جاده های دسترسی و حصارهای غیرقابل تردد که باعث ایجاد انفصال و جداشدن شدن زیستگاه‌ ها و در نتیجه افزایش برخورد حیات وحش با سکونتگاههای انسانی می‌ شود.