کمتر کسی در پنج دهه اخیر با فوتبال بهبهان و استان خوزستان آشنایی داشته باشد که نام «رحمان ضیایی» را نشنیده باشد. او مهاجمی ریزاندام اما با پروازهایی بلند، بازیکن بسیار اخلاق‌مدار، تکنیکی و محبوبی است که در تمام دوران حرفه‌ای خود، حتی میان هواداران تیم‌های رقیب، مورد احترام و ستایش بوده است.

جناب آقای ضیایی، با تشکر از اینکه دعوت ما را برای این مصاحبه پذیرفتید. لطفاً از بیوگرافی ورزشی خود بگویید.

با سلام و عرض ادب خدمت شما جناب سیدابوصالح دانشفر عزیز که بنده را قابل دانستید. من رحمان ضیایی، متولد چهارم فروردین سال ۱۳۴۰ در بهبهان هستم. فوتبال را از سن ۱۲ سالگی در مدرسه راهنمایی «نادرشاه» و در محله «میرزاها» (میزهو) با توپ‌های پلاستیکی شروع کردم و بعدها در دوران نوجوانی و جوانی به صورت رسمی فعالیت داشتم. در سال ۱۳۵۶ به عضویت تیم پرسپولیس بهبهان درآمدم و تا سال ۱۳۷۴ در این مسیر حضور داشتم.

شما فوتبال را در چه سنی و چگونه آغاز کردید؟

در سن ۱۳ یا ۱۴ سالگی در تیم نوجوانان شهباز بهبهان شروع کردم.

مشوق اصلی شما در ورود به رشته فوتبال چه کسی بود؟

مشوق خاصی نداشتم؛ به صورت ذاتی و با تماشای بازی بزرگترها در محله، خودبخود به این رشته علاقه‌مند شدم.

چرا به فوتبال علاقه‌مند شدید و چرا نقش مهاجم را انتخاب کردید؟

چون فوتبال برایم جذابیت خاصی داشت؛ به‌ویژه بازی تماشاگرپسند بود. وقتی می‌دیدم یک مهاجم گلزن بیشتر مورد توجه و محبت تماشاگران قرار می‌گیرد و در یک تیم تأثیر بسزایی دارد، به دلیل سرعت و انعطاف‌پذیری بالایی که داشتم، به این نقش علاقه‌مند شدم.

اولین بازی رسمی شما در چه سالی و در چه تیمی بود؟

در سال ۱۳۵۵ و در تیم نوجوانان شهباز بهبهان بود.

کدام‌یک از مربیان فوتبال بهبهان بیشترین نقش را در پیشرفت شما داشتند؟

جناب مرتضی وطنخواه (مربی شاهین) و مرحوم عبدی‌زاده (در پرسپولیس) نقش بسیار مهمی در موفقیت‌های من ایفا کردند.

در کدام تیم‌های بهبهانی بازی کردید؟

در تیم‌های شهباز، پرسپولیس و همچنین مدتی در تیم شهرداری بهبهان حضور داشتم.

آیا به عنوان یک مهاجم موفق، در کسب عنوان آقای گل نیز موفق بودید؟

خیر، چون من بیشتر به موقعیت‌سازی و پاس‌گل دادن علاقه داشتم؛ چرا که معتقدم در فوتبال، گلسازی و ایجاد موقعیت، به اندازه خودِ گلزنی اهمیت دارد.

بهترین گلی که در دوران حرفه‌ای خود زدید مربوط به چه مسابقه‌ای بود؟

در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های بهبهان، مقابل تیم فوتبال باشگاه مخابرات بهبهان.

جوانان ورزشکار چه رهنمودهایی از شما دارند تا موفق شوند؟

اول از همه باید یاد بگیرند چگونه به بزرگترها احترام بگذارند، درست زندگی کنند، تمرین کنند و با پشتکار پیش بروند. همچنین باید گوش به فرمان مربی باشند و همزمان با ورزش، تحصیل و دانش خود را نیز جدی بگیرند تا آینده‌ای درخشان داشته باشند.

به عنوان یک مهاجم، چه راهکارهایی به نسل جدید دارید؟

آن‌ها باید از تجربیات بازیکنان بزرگ الگو بگیرند و تمرینات را بسیار جدی انجام دهند؛ به‌ویژه تمرینات مربوط به سرعت و تکنیک‌های گلزنی. همچنین پیشنهاد می‌کنم برای یادگیری استانداردهای جهانی، فوتبال حرفه‌ای را از طریق تماشای مسابقات بین‌المللی و لیگ‌های اروپایی دنبال کنند.

در مسابقات مهم، با مدافعان بسیار سختی روبرو شدید؛ کدام مدافع برای شما دشوارترین بود؟

مدافعان بسیار خوب و جنگنده‌ای در تیم‌های بهبهان بودند، اما به نظرم «شاهپور نو‌نژاد» از تیم استقلال بهبهان در تقابل با من از همه سخت‌تر بود.

چگونه به تیم منتخب استان خوزستان دعوت شدید؟ آیا در آن تیم هم بازی کردید؟

بله، من دو بار در دهه ۶۰ برای تیم منتخب خوزستان انتخاب شدم. بار اول با مربیگری مرحوم جاسم اهل‌یروف بود که متأسفانه به دلیل شرایطی که پیش آمد، نتوانستم همراه تیم باشم. بار دوم در سال ۱۳۶۷ (یا ۱۳۶۴) عضو تیم شدم و اولین بازی رسمی‌مان در برابر تیم منتخب بوشهر در استادیوم بوشهر بود که با نتیجه ۱-۰ پیروز شدیم.

در تیم منتخب خوزستان، چه بازیکنان معروفی در کنار شما بودند؟

هم‌تیمی‌های من از جمله کریم بوستانی، حسین پاکدل، خادم پیر، سیاوش و داریوش بختیاری‌زاده، سیامک رحیم‌پور، ناجی کامل و مسعود نوروزی بودند.

آیا خاطره‌ای از حمایت و تشویق تماشاگران بهبهانی دارید؟

بله، هم بازیکنان و هم تماشاگران همیشه به من لطف داشتند. من همیشه سعی کردم در زمین با اخلاق رفتار کنم و احترام را رعایت کنم، به همین دلیل همیشه مورد تشویق آن‌ها بودم.

تفاوت فوتبال دوران شما با فوتبال امروز را چگونه می‌بینید؟

اصلاً نمی‌توان مقایسه کرد. در زمان ما، فوتبال با عشق و جان و دل انجام می‌شد و مسائل مالی مطرح نبود. حتی شرایط ساده‌ای داشتیم؛ مثلاً بعد از مسابقه، بازیکنان باید پیراهن هم‌تیمی‌هایشان را برای شستشو می‌بردند تا برای بازی بعدی آماده شود.

نظر شما درباره عملکرد فدراسیون فوتبال چیست؟

کارنامه چندان خوبی ندارند، چون افراد متخصص در مسند کار نیستند. تا زمانی که این وضعیت تغییر نکند، فوتبال ما بهبود نخواهد یافت. باید افرادی با تعهد، برنامه‌ریزی، پاک‌دست و متخصص در رأس کار قرار بگیرند.

آیا در طول دوران بازی، کارت زرد یا قرمز دریافت کرده‌اید؟

تنها یک کارت زرد دریافت کردم که آن هم به دلیل یک موقعیت غیرعمدی بود و ربطی به برخورد با بازیکنان حریف نداشت.

وضعیت فعلی فوتبال شهرستان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

اگرچه سعی می‌کنم از حواشی دور باشم، اما می‌دانم که اختلافات و عدم همدلی باعث رکود فوتبال در شهرستان شده است. فوتبال ما نسبت به گذشته افت کیفیت داشته و نیاز به مدیریت متخصص دارد.

بهترین بازیکنان و مربیان فوتبال بهبهان را چه کسانی می‌دانید؟

انتخاب یک نام دشوار است چون هر بازیکنی ویژگی‌های خود را دارد، اما در دهه ۶۰ همه بسیار خوب بودند. از مربیان نیز مرحوم عبدی‌زاده بسیار برجسته بود.

بهترین بازیکنان فوتبال ایران در گذشته و حال را چه کسانی می‌دانید؟

در گذشته عاشق بازی «روشن» بودم و همچنین «حسین زاده» در تیم تراکتورسازی.

طرفدار کدام باشگاه‌های ایران و جهان هستید؟

در ایران طرفدار پرسپولیس و در جهان طرفدار بارسلونا و مسی هستم.

آیا خاطره‌ای از مسابقات یادواره شهید آران‌پور دارید؟

بله، یاد شهید آران‌پور گرامی باد. در آن مسابقات که با حضور تیم‌های زیادی از خوزستان، فارس و کهگیلویه و بویراحمد برگزار شد، سطح رقابت بسیار بالا بود. ما با نمایش بسیار خوب خود توانستیم در فینال پیروز شویم و قهرمان شویم که این لحظه بسیار شیرین و خاطره‌انگیز بود.

در مورد شخصیت‌های زیر، نظر کوتاهی دارید؟

• ابوالقاسم فردوسی: شاعر نامدار ایران که شاهنامه را برای ما به جا گذاشت.
• پوریای ولی: نماد مردانگی و الگوی اخلاق و مروت.
• استاد شهریار: شاعری شیرین‌سخن و افتخار همگان.
• فرانتس بکن‌باور (قیصر): بازیکن و مربی فوق‌العاده آلمانی و قهرمان جهان.
• حاج محمد عقبایی: شخصیتی با اصالت و اخلاق برجسته.
• سرهنگ قباد بهبهانی: نماد غیرت و مردانگی.
• محمدعلی کلی: قهرمان مشهور جهانی در رشته مشت‌زنی.
• حسین کلانی: بازیکن بااخلاق و تحصیل‌کرده.
• حسن روشن: نابغه و ستاره فوتبال ایران.
• کولینا: داور بزرگ ایتالیایی که به قاطعیت و رعایت قوانین مشهور است.
• شهید جهان‌آرا: از قهرمانان افتخارآفرین خرمشهر.
• اوزه بیو: از نوابغ فوتبال پرتغال.

در زندگی شخصی، چه علایق و سلیقه‌هایی دارید؟

• از چه فیلم‌هایی خوشتان می‌آید؟ فیلم‌های تاریخی را بیشتر دوست دارم و بازیگر مورد علاقه‌ام «بهروز وثوقی» است.
• آیا اهل مطالعه هستید؟ به دلیل مشغله زیاد فرصت کمی دارم، اما اگر فرصتی شود، مطالعه می‌کنم.
• غذای مورد علاقه شما چیست؟ فسنجان.
• وضعیت تاهل شما چگونه است؟ در سال ۱۳۶۶ ازدواج کردم و دارای دو فرزند (یک پسر و یک دختر) هستم.

در نهایت، چه پیامی برای جامعه ورزشی دارید؟

امیدوارم شاهد پیشرفت و شکوفایی فوتبال کشورمان باشیم. امیدوارم با ورود متخصصان به مدیریت ورزش و ایجاد زیرساخت‌های مناسب، فوتبال از این دوران سخت عبور کند و دوباره شادی و هیجان را به جامعه برگرداند.

مصاحبه از: سیدابوصالح دانشفر